Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 14 listopada 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1726/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Asesor WSA Jacek Fronczyk przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 14 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Z. L. na pismo Prokuratora Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Z. L. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł "o stwierdzenie bezskuteczności udostępnienia – przez Prokuratora Apelacyjnego w [...] – informacji publicznej wnioskowanej pismem z dnia [...] lipca 2006r.".

W uzasadnieniu skargi Z. L. wskazał, że Prokurator Apelacyjny w [...] pismem z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] udzielił odpowiedzi na jego wniosek z dnia [...] lipca 2006r., informując, że w ramach działania Prokuratury Apelacyjnej w [...] były wydawane, w oparciu o art. 268a kpa, odrębne upoważnienia dla prokuratorów załatwiających sprawy w trybie art. 227 kpa i udzielających odpowiedzi na skargi wnoszone do sądów administracyjnych oraz rozpatrujących sprawy w trybie dostępu do informacji publicznej, gdyż załatwianiem tych spraw zajmują się prokuratorzy wyznaczeni Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] o podziale czynności prokuratorów Prokuratury Apelacyjnej w [...], bądź sam Prokurator Apelacyjny w [...]. W piśmie zawarto także informację o możliwości zaznajomienia się z treścią przedmiotowego Zarządzenia w siedzibie Prokuratury.

Skarżący podniósł, że taki sposób załatwienia jego sprawy jest niedopuszczalny, dlatego też w dniu 31 lipca 2006r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Apelacyjny w [...] wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga dotyczy pisma, a nie decyzji administracyjnej, toteż uznać ją należy za niedopuszczalną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że pismo Z. L. z dnia [...] lipca 2006r. nie jest żadnym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, lecz wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, skierowanym do Prokuratora Apelacyjnego w [...], by organ ten podjął czynności w zakresie złożonego przez skarżącego wniosku z dnia [...] lipca 2006r. o udostępnienie informacji publicznej.

Formułując wniosek "o stwierdzenie bezskuteczności udostępnienia – przez Prokuratora Apelacyjnego w [...] – informacji publicznej wnioskowanej pismem z dnia [...] lipca 2006r.", Z. L. w istocie kwestionuje i uznaje za niedopuszczalny sposób załatwienia przez Prokuratora Apelacyjnego w [...] jego wniosku z dnia [...] lipca 2006r. Przedmiotem skargi czyni więc pismo tego organu z dnia [...] lipca 2006r. nr [...].

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
  5. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  6. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  7. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  8. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Pismo Prokuratora Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lipca 2005r. nr [...], które Z. L. uczynił przedmiotem skargi, nie jest decyzją administracyjną, nie jest również postanowieniem, ani też innym aktem (czynnością) z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jest informacją, z której wynika, że w ramach działania Prokuratury Apelacyjnej w [...] nie były wydawane, w oparciu o art. 268a kpa, odrębne upoważnienia dla prokuratorów załatwiających sprawy w trybie art. 227 kpa i udzielających odpowiedzi na skargi wnoszone do sądów administracyjnych oraz rozpatrujących sprawy w trybie dostępu do informacji publicznej, gdyż załatwianiem tych spraw zajmują się prokuratorzy wyznaczeni Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] o podziale czynności prokuratorów Prokuratury Apelacyjnej w [...], bądź sam Prokurator Apelacyjny w [...].

Treść cytowanego wyżej przepisu nie obejmuje skarg na pisma informujące. Skargi tego rodzaju nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Oznacza to, że sprawa nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne. W takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.