Uzasadnienie
Z. L. w dniu 21 stycznia 200.4 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Gospodarki i Pracy grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postępowanie ze skarg Z. L., wniesionych w dniu 13 października 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, na bezczynność Ministra
Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie nierozpatrzenia wskazanych na wstępie wniosków prowadził pod sygn. akt II SAB 315-318/03. Z akt przywołanej wyżej sprawy wynika, że organ administracji publicznej w dniu 14 listopada 2003 r. przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego akta postępowania administracyjnego i odpowiedź na skargę, wypełniając tym samym obowiązek przewidziany w art. 38 ust. 1 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).
Zestawienie powyższych dat wskazuje, że skarżący wniósł o wymierzenie grzywny Ministrowi Gospodarki i Pracy już po przekazaniu Sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę.
Art. 55 § 1 powołanej ustawy ma na celu zdyscyplinowanie organu do przesłania akt sprawy i odpowiedzi na skargę do sądu. Zatem, wniosek o ukaranie organu grzywną złożony już po przekazaniu sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę jest niezasadny.
Z tych względów na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.