Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 września 2016 r. B. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w całości. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż zwolnienie ze służby powoduje dla niej znaczne straty finansowe (szkodę) w postaci utraty 50 proc. odprawy z tytułu odejścia ze służby oraz 50 proc. ekwiwalentów pieniężnych za niewykorzystany w roku odejścia ze służby urlop oraz urlopy zaległe, co za tym idzie skarżąca utraci odprawę w wysokości trzymiesięcznego uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym, tj. łącznie ok. 23700 zł. oraz kwotę 3950 zł za niewykorzystany urlop. Nadto zwolnienie skarżącej ze służby w związku z orzeczeniem kardy dyscyplinarnej wydalenia ze służby utrudni skarżącej podjęcie zatrudnienia oraz pozyskanie środków utrzymania dla siebie oraz pozostających wraz z nią w gospodarstwie domowym dwójki dzieci w wieku szkolnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W powołanym przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. Następstwa powołane przez skarżącą, a stanowiące konsekwencję zwolnienia ze służby nie stanowią trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. dających podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Skutki zaskarżonej decyzji mogą być zniwelowane jedynie wówczas, gdy skarga zostanie uwzględniona (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.