Uzasadnienie
Skarżący – K. K., działający przez swojego pełnomocnika – adw. P. K., pismem z dnia (...) maja 2019r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w (...) z dnia (...) marca 2019r. nr (...), odmawiającą prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Orzeczenie zostało zaskarżone w całości. Skarżący zarzucił organowi nierozpoznanie istoty sprawy, poprzez nie odniesienie się przez organ do wniosku Skarżącego o przyznanie mu renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku oraz wydanie decyzji w sprawie rozstrzygniętej uprzednio innym aktem administracyjnym.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując jako podstawę art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a.). Z pisma organu wynika, że organ uznał skargę Skarżącego za skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia (...) grudnia 2018r. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że przyczyną niedopuszczalności jest brak ponaglenia organu przed wniesieniem skargi na bezczynność do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd administracyjny, rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W zaskarżonym orzeczeniu organ odmówił przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Decyzja została wydana na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2018r., poz. 1270).
Należy przy tym podkreślić, że kontrola większości spraw, kończących się wydaniem decyzji przez ZUS, z woli ustawodawcy należy do właściwości sądów powszechnych, a tylko części- do właściwości sądów administracyjnych. Przepis art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego zawiera definicję legalną spraw cywilnych, które określa jako sprawy ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz inne sprawy, do których przepisy Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Oznacza to, że sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych zostały zakwalifikowane przez ustawodawcę jako sprawy cywilne.
Z powyższą sytuacją mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy, w której zaskarżona została decyzja, dotycząca przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, a zatem należąca do właściwości sądu powszechnego.
Jedynie w wypadku spraw dotyczących decyzji przyznających świadczenie w drodze wyjątku oraz decyzji odmawiających przyznania takiego świadczenia, decyzji w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a także decyzji w przedmiocie wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru, art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wyłącza możliwość wniesienia odwołania do sądu ubezpieczeń społecznych - do wniosku w zakresie tych spraw stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Należy jednak podkreślić, że przedmiotowa sprawa nie należy do tej grupy spraw.
Przedmiotowa skarga okazała się tym samym niedopuszczalna, gdyż dotyczy sprawy spoza zakresu właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na zarzut organu, o niedopuszczalności skargi z powodu niewniesienia ponaglenia (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a.), należy zaznaczyć, że organ błędnie przyjął, iż strona skarży bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w rozpoznaniu wniosku z dnia (...) grudnia 2018 r., ponieważ, jak wynika z petitum skargi z dnia (...) maja 2019 r., została zaskarżona konkretna decyzja organu tj. decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w (...) z dnia (...) marca 2019 r. Nr (...).
Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.