Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1749/13 rozpoznał skargę Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej.
Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r., (k-60) rozpoznał ów wniosek pozytywnie, a Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego adwokata A A. (k- 70). W toku postępowania wyznaczony pełnomocnik zawarł w skardze kasacyjnej od wyroku z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1749/13 wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu stwierdzając, że koszty te nie zostały przez jego mocodawcę opłacone ani w całości ani w części (k-150).
Jak wynika z akt sądowych wyznaczony pełnomocnik podejmował w imieniu skarżącego następujące czynności:
- - sporządził i wniósł do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku,
- - sporządził i wniósł do Sądu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1794/13.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 716 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie niej niż 120 zł.
W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu został ustanowiony do reprezentowania interesów skarżącego już po wydaniu przez Sąd wyroku z dnia 10 stycznia 2014 r. Mając na uwadze charakter wyliczonych czynności dokonanych przez adwokata A. A., referendarz rozpoznający wniosek uznał, że zasadnym będzie zasądzenie wnioskodawcy kosztów w wysokości 75% tej stawki o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powiększonej o podatek VAT.
Z uwagi na to, że wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej spełnia przesłanki formalne, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.