Uzasadnienie
Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako ppsa) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz dodatkowo zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie zaś do art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Tymczasem skargę kasacyjną sporządził osobiście W. S., który nie był do tego uprawniony. Skarga kasacyjna dotknięta jest zatem nieusuwalnym brakiem, który w świetle art. 176 ppsa, czyni tę skargę niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 ppsa, postanowiono jak w sentencji.