Uzasadnienie
Z. F. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych.
W formularzu wnioskodawczyni podniosła, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z dwojgiem małoletnich dzieci. Wskazała, że jest samotną matką [...] i [...] córki. Na cały jej dochód (640,81 zł) składają się dodatek mieszkaniowy – [...] zł miesięcznie przyznany do 31 marca 2015 r. oraz zasiłek celowy na zakup żywności dla dzieci w kwocie [...] zł przyznany do 30 listopada 2014 r. Ponadto wskazała, że powyższe kwoty nie wystarczają na utrzymanie rodziny dlatego pomagają jej czasowo rodzice utrzymujący się z emerytur. Dodatkowo otrzymuje niesystematycznie wpłaty od ojca jednej z córek (w przeciągu roku otrzymała kwotę 2000 zł). Wnioskodawczyni wyjaśniła też, że od początku września 2014 r. przebywała w szpitalu, gdzie operowano jej [...], który powstał wskutek upadku z dzieckiem ze schodów. Do wniosku dołączyła decyzje Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznaniu wskazanych powyżej świadczeń oraz dokumentację medyczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o zwolnienie z kosztów sądowym należy wskazać, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z dwiema małoletnimi córkami, jest osobą która przebyła leczenie szpitalne i operację [...], rodzina utrzymuje się ze świadczeń przyznanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w wysokości 640,81 zł miesięcznie, korzysta z pomocy rodziców skarżącej pozostających na emeryturze i sporadycznej pomocy ojca jednej z córek. W konsekwencji oznacza to, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 254 § 1 cytowanej ustawy, postanowił, jak w sentencji.