Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 września 2015 r. E. P. oraz T. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], którą polecono E. P. oraz T. P. opuszczenie lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W., opróżnienie oraz jego wydanie w terminie 30 dni od dnia otrzymania ww. decyzji.
W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku strona skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd pozbawi skarżących prawa do zamieszkiwania w ww. lokalu, co biorąc pod uwagę wiek oraz stan zdrowia skarżących, "jest wręcz nie do wyobrażenia".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że E. P. oraz jej mąż T. P. nie posiadają tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W. Przedmiotowy lokal przeznaczony jest na kwaterę tymczasową dla funkcjonariuszy Służby Więziennej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy).
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Rozpoznając wniosek Sąd ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego orzeczenia.
Ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa, odnosi się do aktów lub czynności, które generalnie nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy takiej sytuacji rodzajowej, w ramach której zaskarżony do sądu administracyjnego akt wywołuje lub może wywołać skutki materialnoprawne. W uproszczeniu można powiedzieć, iż procedurą wstrzymania może być objęty akt, który podlega wykonaniu w drodze przymusu – w postępowaniu egzekucyjnym (patrz: postanowienie NSA z 14 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 171/13).
Skarżący swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnili tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżących miejsca zamieszkania.
Jak już wyżej wskazano, przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
W ocenie Sądu, powołane przez skarżących w niniejszej sprawie okoliczności prowadzą do wniosku, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania, w postaci trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, lokal mieszkalny, co do którego opróżniania orzekające w sprawie organy administracji wydały zaskarżoną decyzję jest jedynym miejscem zamieszkania skarżących. Skarżący nie dysponują prawem do innego lokalu mieszkalnego. W tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy mogłoby pozbawić skarżących miejsca zamieszkania, a tym samym wywołać skutki w postaci trudnych do odwrócenia skutków.
Tym samym, w ocenie Sądu, zasadnym jest zastosowanie ochrony tymczasowej – wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.