Uzasadnienie
Z. L. wniósł skargę z dnia 10 lipca 2006 r., w której zawarł wniosek o stwierdzenie bezskuteczności załatwienia przez Ministra Sprawiedliwości swojego wniosku złożonego dnia 29 maja 2006 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wskazał w niej, że w dniu 13 czerwca 2006 r. zostało doręczone mu pismo Biura Informacji Ministerstwa Sprawiedliwości, w którym, w opinii autora tego pisma, załatwiono wniosek z 29 maja 2006 r., ale który, w opinii skarżącego, takim załatwieniem przedmiotowego wniosku nie był.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że w dniu 21 lipca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została przesłana skarga Z. L. z dnia 19 czerwca 2006 r., która dotyczy tego samego wniosku z dnia 29 maja 2006 r. Wnioskując o odrzucenie skargi Minister Sprawiedliwości powołał się na art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponadto w odpowiedzi na skargę wyrażono stanowisko, że organ udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 przywołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej także "ustawą procesową"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Skarga z dnia 13 lutego 2006 r. nie jest objęta żadnym z powyższych punktów art. 3 § 2 ustawy procesowej, dlatego sąd administracyjny nie może uczynić jej przedmiotem swojego rozpoznania. Nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4) udzielenie informacji publicznej. Aby dana czynność mogła być uznana za podlegającą skardze do sądu administracyjnego, dotyczyć musi bezpośrednio uprawnień wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że musi ustalać, stwierdzać, potwierdzać (odmawiać ustalenia, stwierdzenia, potwierdzenia) uprawnienie wynikające z prawa materialnego. Musi więc istnieć ścisły związek pomiędzy takim ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem, a możliwością realizacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 61).
Udzielenie informacji publicznej, choćby było wadliwe, bezpośrednio nie potwierdza, nie ustala ani nie stwierdza prawa skarżącego do takiej informacji, lecz stanowi, w intencji organu udzielającego takiej informacji, realizację tego prawa, jest jego wykonaniem. Jeśli w ocenie skarżącego udzielenie tej informacji jest "rażąco wadliwe", tj. niezgodne z wnioskiem, uznać on może, że nie nastąpiło udzielenie informacji publicznej. Jeśli organ nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), skarżącemu przysługuje skarga na bezczynność organu. W tym przypadku skarżący nie jest więc pozbawiony ochrony sądowej. Jak wynika jednak ze stanowiska skarżącego, jego skarga nie dotyczy takiej bezczynności. Uznać należy, że skarga z dnia 10 lipca 2006 r. wniesiona w niniejszej sprawie jest w istocie skargą na pismo z dnia [...] czerwca 2006 r. doręczone skarżącemu w dniu 13 czerwca 2006 r., a taka skarga jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.