Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącego K.G. adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata A.D.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 177/12 w punkcie 1 skargę oddalił, w punkcie 2 przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 295,20 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie stawiła się, na mocy pełnomocnictwa substytucyjnego, adwokat A.B.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2012 r. pełnomocnik substytucyjny adwokat A.B. zawiadomiła Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przesłaniu jej skarżącemu (koszt przesyłki 4,60 zł). W związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pełnomocnik skarżącego adwokat A.D. wniosła – pismem z dnia [...] – o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej. Pełnomocnik oświadczyła, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone nawet w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia, w drugiej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat A.D., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym, że pełnomocnik skarżącego prowadziła sprawę w pierwszej instancji, należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit.b rozporządzenia). Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%). Do niezbędnych udokumentowanych wydatków zaliczono koszt przesłania skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.