Uzasadnienie
W dniu 08 września 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 06 września 2004 r. skarga pełnomocnika A. B., w której domaga się cytuję: "nakazania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych wydania decyzji pozytywnej lub negatywnej w przedmiocie zaliczenia skarżącego do osób którym należy się dodatek za pracę w warunkach szczególnych".
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesienie takiej skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Przedmiot objęty tą skargą należy do właściwości sądów powszechnych orzekających w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Z przepisów art. 4778 i art. 47714 par. 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) wynika, że:
─ do właściwości sądów powszechnych (rejonowych bądź okręgowych) należą sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych;
─ jeżeli odwołanie wniesiono w związku z niewydaniem decyzji przez organ rentowy, sąd w razie uwzględnienia odwołania zobowiązuje organ rentowy do wydania decyzji w określonym terminie, zawiadamiając o tym organ nadrzędny, lub orzeka co do istoty sprawy.
Tak, więc wobec istnienia konkretnej normy prawnej określającej właściwość w tej sprawie sądu powszechnego ten sąd jest właściwym do rozpoznania sprawy.
Ocenę właściwości sądu (czy sąd powszechny, czy sąd administracyjny) może utrudniać sformułowanie art. 3 par. 1 pkt. 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jednakże porównując te przepisy z wyżej wskazanymi przepisami procedury cywilnej, należy stwierdzić, że przepisy procedury cywilnej, a zwłaszcza art. 47714 par. 3 z uwagi na szczegółowość uregulowania mają pierwszeństwo przed art. 3 par 1 pkt. 1 - 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które zawierają uregulowania ogólne. Wskazówką pozwalającą rozwiązać zagadnienie kolizyjności tych norm może być także przepis art. 58 par. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiący, iż sąd (tu sąd administracyjny) nie może odrzucić skargi z powodu, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uzna się za niewłaściwy.
Tak, więc przedmiot niniejszej sprawy należy do właściwości sadów powszechnych i dlatego na zasadzie art. 58 par. 1 pkt. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił o odrzuceniu skargi.
Na marginesie, gdyby nawet pominąć powyższe wywody, to skargę należało by także odrzucić, lecz z przyczyn określonych w art. 58 par. 1 pkt. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z związku niewyczerpaniem administracyjnoprawnych środków zaskarżenia, to jest niezłożeniem zażalenia w tej sprawie do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Zgodnie z treścią art. 37 par. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na niezałatwienie sprawy w określonych przepisami terminie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, służących na drodze administracyjnoprawnej, przysługuje skarga na bezczynność organu, wnoszona do sądu administracyjnego (porównaj: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 284).