Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z dnia [...] października 2010 r. K. M. uczyniła pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...].
W uzasadnieniu skargi podniosła, że przywołanym powyżej pismem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] odmówił jej udostępnienia, wnioskowanej pismem wniesionym do organu w dniu 15 czerwca 2010 r., informacji publicznej w postaci dokumentów zgromadzonych w postępowaniach prowadzonych przez ten organ w sprawie zgłoszonego nielegalnego zajęcia korytarza w nieruchomości wspólnej przy ul. [...], tj. zabudowy tego korytarza i przyłączenia go do lokali o nr [...] i [...], stanowiących własność M. i M. S. Zdaniem skarżącej, organ błędnie uznał, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej skoro zgodnie z art. 6 pkt 4a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), informację publiczną stanowi dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających.
Do skargi skarżąca załączyła kopię wniosku z dnia 14 czerwca 2010 r. o dostęp do informacji publicznej oraz kopie dwóch, skierowanych do niej przez organ, pism, w tym kopię zaskarżonego pisma.
W odpowiedzi na skargę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł o jej oddalenie.
Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe organ podniósł, że rozpatrzył wniosek skarżącej i w dniu [...] października 2010 r. wydał decyzję o nr [...], którą odmówił udzielenia żądanej informacji publicznej.
Nadto, wskazał, że podjął czynności inspekcyjno - kontrolne w nieruchomości przy ul. [...], ale nie znalazł podstaw do prowadzenia w tym zakresie postępowania administracyjnego, o czym poinformował skarżącą pismem z dnia 25 marca 2010 r. Dodatkowo organ wyjaśnił, że przymiot strony w tej sprawie posiadają jedynie inwestorzy oraz właściwa wspólnota mieszkaniowa reprezentowana przez zarząd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest tego rodzaju decyzja, postanowienie, akt, czy czynność, lecz pismo informujące stronę, że żądane przez nią informację nie stanowią, w ocenie organu, informacji publicznej.
W swej treści zaskarżone pismo zawiera zatem jedynie wyjaśnienie przepisów prawa oraz prezentuje stanowisko organu co do charakteru prawnego wymienionych we wniosku o dostęp do informacji publicznej dokumentów.
W konsekwencji, pismo to nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej.
Należy jednocześnie zaznaczyć, iż w sprawie ze skargi na pismo informacyjne skierowane do skarżącej, Sąd, na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), nie jest właściwy do oceny prawidłowości rozpoznania przez organ wniosku strony o udostępnienie takiej informacji. Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny byłaby możliwa jedynie w sprawie ze skargi na ostateczną decyzję organu w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie.
Oznacza to zatem, że sprawa ze skargi K. M. nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.