Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy (załączonym do skargi z dnia [...] grudnia 2012 r.) skarżąca R. J. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Z informacji podanych we wniosku, jak również z dokumentów zawartych w aktach sądowych i administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca od 11 lat przebywa w Domu Opieki Społecznej w G., a jej jedyny dochód stanowi zasiłek w wysokości 132 zł netto miesięcznie. Skarżąca podała, że zasiłek przeznacza na zakup leków, których nie otrzymuje w ramach pomocy w Domu Opieki Społecznej (jak np. krople do oczu czy suplementy diety), a także na zakup obuwia, bielizny osobistej i przyborów toaletowych. Skarżąca oświadczyła też, że nie posiada żadnego majątku.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy.
Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).
Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, iż skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. W szczególności potwierdza to fakt jej długotrwałego pobytu w Domu Opieki Społecznej w G. Zatem skarżąca nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia kosztów postępowania sądowego.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.