Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 29 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 178/18

Uzasadnienie

Komendant [...] Policji - w związku z zajmowaniem przez A. Z. lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...], będącego własnością [...] i pozostającego w dyspozycji Komendanta [...] Policji, po zmarłym ojcu M. Z. bez tytułu prawnego - pismem z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] wezwał A. Z. do dobrowolnego opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...] i przekazania mieszkania dysponentowi w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisma. Poinformowano, że w przypadku niezastosowania się do wezwania, w myśl art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji, w stosunku do ww. i innych osób zamieszkałych w przedmiotowym lokalu, zostanie wszczęte postępowanie administracyjne zmierzające do przymusowego opróżnienia lokalu.

W reakcji na powyższe wezwanie A. Z. pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. poinformowała, że nie może opróżnić lokalu, ponieważ nie posiada innego lokalu, który zabezpieczałby jej potrzeby mieszkaniowe.

W odpowiedzi na ww. pismo strony, Komendant [...] Policji pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] poinformował A. Z., że nie jest osobą uprawnioną do renty rodzinnej po zmarłym ojcu M. Z., a tym samym nie może uzyskać tytułu prawnego do lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], który jest własnością [...] i pozostaje nadal w dyspozycji Komendanta [...] Policji.

Pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. A. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "decyzję" Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]. Podniosła, że w związku z zaskarżoną "decyzją" stanie się osobą bezdomną, albowiem nie posiada innego lokalu, który zaspokajałby jej potrzeby mieszkaniowe. Wyjaśniła, że jest emerytką, osobą samotną.

W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji poinformował, że w sprawie dotyczącej opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...] nie wszczął jeszcze postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – dalej: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 ppsa).

Skarżąca wskazała, iż skarży "decyzję" Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...].

Wyjaśnić należy, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również Kodeks postępowania administracyjnego i inne procedury administracyjne, nie zawierają definicji decyzji. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że przez decyzję rozumie się każdy, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego przepisu prawa, władczy i jednostronny akt organu administracji, rozstrzygający konkretną sprawę i skierowany do imiennie oznaczonego adresata, niezwiązanego z organem węzłem zależności organizacyjnej, ani też podległości służbowej (Patrz: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 25.).

W ocenie Sądu, zaskarżone pismo nie posiada przedstawionych wyżej cech niezbędnych dla zakwalifikowania go jako decyzja administracyjna. Pismo to stanowi jedynie odpowiedź Komendanta [...] Policji udzieloną skarżącej na podstawie przepisów Działu VIII kpa. Nie posiada ono cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej, a jedynie informację w kwestii zajmowanego przez A. Z. lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...], będącego własnością [...] i pozostającego w dyspozycji Komendanta [...] Policji, po zmarłym ojcu M. Z=.

Nie można zatem poczytywać zawartych w nim stwierdzeń jako rozstrzygnięcia w sprawie, które podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Wyjaśnić należy, że czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII K.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 1-9 ppsa i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.

W związku z powyższym skarga wniesiona na tego rodzaju pismo, niemieszczące się w podanym wyżej zakresie, określonym przez art. 3 ppsa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.