Uzasadnienie
D. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] odmawiające wydania skarżącej zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia "z uwagi na ważny interes Odwołującego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Rozpatrując wniosek skarżącej Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mógłby dla strony wywołać taki akt, zanim zostanie zbadany przez sąd administracyjny pod kątem legalności.
Należy podkreślić, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych jest zamknięty.
Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania aktów lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Ciężar uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń.
Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, bądź innych aktów wydanych lub podjętych w danym postępowaniu (w granicach tej sprawy), na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
W niniejszej sprawie skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstały skutki trudne do odwrócenia.
Nadto wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego.
Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonywaniu decyzji (uchwały) odmownej, gdyż brak jest w jej przypadku przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", LexisNexis Warszawa 2005, s. 295).
W rozpoznawanej sprawie zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie o odmowie wydania skarżącej zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.