Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 22 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1789/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Anna Mierzejewska
Sędzia WSA Sławomir Antoniuk
Rozpoznanie
w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzeja Góraja, Adama Lipińskiego, Eugeniusza Wasilewskiego
Sprawa
w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia

Sentencja

  1. 1. oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Andrzeja Góraja,
  2. 2. odrzucić wniosek o wyłączenie sędziów Adama Lipińskiego i Eugeniusza Wasilewskiego.

Uzasadnienie

C. K. wnioskiem z dnia 8 czerwca 2016 r. (k-462 akt t. III) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego Andrzeja Góraja, sędziego Adama Lipińskiego i sędziego Eugeniusza Wasilewskiego, podnosząc, że istnieją poważne obawy, iż sprawa zostanie oceniona nieuczciwie, stronniczo. Skarżący wskazał, że skoro w tej sprawie został już "oszukany przez prokuratorów, sądy, organy państwa to istnieje duże ryzyko, że i ten sąd zachowa się w podobny sposób".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzeja Góraja od udziału w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, realizującą zasadę bezstronności sędziego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jej celem jest eliminowanie okoliczności, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy.

Zgodnie z treścią art. 18 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1 ww. ustawy); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2 ww. ustawy); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3 ww. ustawy); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4 ww. ustawy); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5 ww. ustawy); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6 ww. ustawy); dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7 ww. ustawy). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3 ww. art.).

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 powołanej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 tej ustawy).

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna okoliczność, wymieniona w art. 18 cytowanej ustawy, która uzasadniałaby wyłączenie sędziego Andrzeja Góraja z mocy ustawy.

Natomiast przepis art. 19 tej ustawy reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca, posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek badania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście występuje. Wobec braku w tym zakresie kryteriów ustawowych, sąd musi kierować się zasadami doświadczenia życiowego, mając na uwadze fakt, że – zgodnie z art. 21 i art. 22 § 2 powołanej ustawy – przede wszystkim do sędziego należy ocena, czy będzie mógł obiektywnie rozpoznać sprawę i wydać orzeczenie. Z tego względu orzeczenie w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy.

Z treści oświadczenia, złożonego przez sędziego Andrzeja Góraja, wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia go od rozpoznawania niniejszej sprawy z mocy ustawy (art. 18 ustawy), jak również nie zachodzą przyczyny wyłączenia wskazane w art. 19 tej ustawy. Ponadto, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność powyższych oświadczeń.

Nie zasługuje bowiem na uwzględnienie zarzut, że sprawa zostanie oceniona "nieuczciwie, stronniczo", bo strona czuje się oszukana przez "prokuratorów, sądy organy państwa". Natomiast samo przeświadczenie skarżącego o wadliwym prowadzeniu postępowania w sprawie nie może oznaczać braku bezstronności sędziego.

Reasumując, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego Andrzeja Góraja w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji.

Zgodnie z art. 22 § 4 ustawy zwanej dalej p.p.s.a., ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. oddalił w niniejszej sprawie wniosek C. K. o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Adama Lipińskiego oraz sędziego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w Warszawie Eugeniusza Wasilewskiego.

W związku z powyższym, wobec braku powołania nowych okoliczności, Sąd orzekł jak w pkt 2 postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 7 marca 2017 r., dokument z 9 lutego 2017 r., dokument z 1 lutego 2017 r., dokument z 19 stycznia 2017 r., dokument z 2 grudnia 2015 r., dokument z 20 maja 2015 r., dokument z 8 maja 2015 r., dokument z 17 kwietnia 2015 r., dokument z 14 października 2014 r., dokument z 23 września 2014 r., dokument z 3 września 2014 r., dokument z 4 marca 2014 r., dokument z 13 lutego 2014 r., dokument z 20 stycznia 2014 r., dokument z 6 listopada 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.