Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. skarżący M. M. zwrócił się do Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej uzupełniając wniosek o udostępnienie dokumentów w celu publikacji materiału prasowego, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (tekst, jedn. Dz. U z 2014 r., poz. 1075) w sprawie przeprowadzenia kwerendy archiwalnej dotyczącej działaczy NSZZ "Solidarność" Rolników Indywidualnych PSL i ZSL.
Kierownik Referatu Udostępniania Dokumentów do Celów Naukowych i Dziennikarskich w Oddziałowym Biurze Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów w W. Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, pismem z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia [...] sierpnia 2014 r. poprzez podanie bliższych danych osobowych, takich jak imię ojca oraz datę urodzenia dotyczących M. J., A. B., S. P. oraz J. S. W piśmie tym podano, że wniosek o którym mowa wyżej, powinien zawierać dane ułatwiające odnalezienie dokumentów, zaś zawarte we wniosku informacje tj. imię i nazwisko, nie są wystarczające do odnalezienia i identyfikacji dokumentów odnoszących się do powyższych osób.
Dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni i przeciwko Narodowi Polskiemu w W., decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], działając na podstawie art. art. 36 ust. 6 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (tekst. jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1075), odmówił udostepnienia skarżącemu M. M. dokumentów odnośnie działaczy NSZZ "Solidarność" Rolników Indywidualnych, PSL i ZSL: M. J., A. B., S. P. i J. S. wskazanych we wniosku dot. tematu: "Postacie życia społecznego i kulturalnego 1944 – 1990". W uzasadnieniu – wskazując na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że skarżący w wymaganym terminie nie uzupełnił swojego wniosku o wskazane informacje w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. nr [...].
Po uwzględnieniu odwołania skarżącego z dnia [...] maja 2015 r., Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...], mając za podstawę art. 36 ust. 9 ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący M. M. nie zgodził się z zaskarżoną decyzją.
W odpowiedzi na skargę Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wniósł o jej oddalenia, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.
Pismem z dnia [...] maja 2016 r. skarżący wycofał skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W piśmie procesowym z [...] maja 2016 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.