Uzasadnienie
A. P. przedstawicielka ustawowa małoletniego syna B. P. wniosła o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacji zawartych w dokumentach znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego ustalono, co następuje.
Wnioskodawczyni we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z małoletnim uczącym się synem B. oraz pełnoletnim synem M., który jest osobą bezrobotną. Syn nie uzyskuje zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 sierpnia 2011 r. (ustalenie dokonane na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta z dnia 1 czerwca 2011 r. znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego). Dotychczasowa wysokość uzyskiwanego zasiłku wynosiła 525,27 zł netto. Wnioskodawczyni uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 2265,88 zł brutto miesięcznie. Z zaświadczenia pracodawcy z dnia 8 czerwca 2011 r. znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że w maju wynagrodzenie strony wyniosło 2216,52 zł brutto. Na konto pracownika przekazano, po dokonaniu potrąceń w wysokości 1052,05 zł, kwotę 1164,47 zł netto. Stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym stanowią: opłata za mieszkanie 520 zł, energia elektryczna 156 zł, gaz 56 zł, leki 100 zł. Wnioskodawczyni i osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie mają majątku.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Na mocy powołanego przepisu wnioskodawca z mocy prawa zwolniony jest w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania.
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Strona wykazała, że spełnia ustawową przesłankę. Rodzina utrzymuje się aktualnie wyłącznie z wynagrodzenia za pracę skarżącej w wysokości 2265,88 zł brutto miesięcznie. Stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym wynoszą łącznie około 830 zł. Do dyspozycji 3-osobowej rodziny pozostaje zatem kwota około 400 zł. Wnioskodawczyni i osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnych oszczędności. Strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia.
W związku z ustanowieniem adwokata, brak jest podstaw, aby ustanowić radcę prawnego. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono, jak w punkcie 3 postanowienia.