Uzasadnienie
Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opróżnienia lokalu mieszkalnego i uiszczenia opłat za używanie lokalu, opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie powyższej decyzji naraża ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty dotychczasowego miejsca zamieszkania, podczas gdy nie posiada ona tytułu do innego lokalu, nie ma też środków finansowych na zakup lokalu ani na zapłatę orzeczonego odszkodowania.
W odpowiedzi na skargę, organ nie odniósł się do złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Należy zwrócić uwagę, że każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych; przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie.
Jak wynika z treści wniosku skarżącej, w lokalu mieszkalnym, co do którego orzekające w sprawie organy wydały zaskarżoną decyzję, skarżąca zamieszkuje od 1973 r. Jest ona emerytowaną nauczycielką i utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w kwocie 1200 zł miesięcznie, dlatego nie stać jej na wynajęcie, ani na kupno innego lokalu. Ponadto nie dysponuje ona prawem do innego lokalu mieszkalnego, a objęty decyzją lokal mieszkalny jest wyłącznym miejscem jej zamieszkania. Zatem w tej sytuacji wykonanie decyzji przed rozpoznaniem sprawy mogłoby pozbawić skarżącą miejsca zamieszkania, a tym samym wywołać skutek w postaci trudnych do odwrócenia skutków.
Należy bowiem zauważyć, że przedmiotowy lokal "odzyskany" przez Wojskową Agencję Mieszkaniową może być przydzielony innej osobie. W takim wypadku, nawet gdyby Sąd uwzględnił przedmiotową skargę i organ byłby zobowiązany do ponownego rozpoznania sprawy skarżącej, brak było by możliwości przydzielenia jej tego samego lub innego lokalu.
W konsekwencji, w ocenie Sądu, zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej - wstrzymanie wykonania zaskarżonej, ostatecznej decyzji administracyjnej do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji – tak wobec skarżącego, jak i osoby z nim zamieszkałej.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.