Uzasadnienie
E. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika.
We wniosku podał, że jest osobą bezrobotną, nie otrzymuje żadnych świadczeń z Urzędu Pracy, jest chory (leczy się [...] i [...]), całkowicie niezdolny do pracy. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z kuzynem, który z tytułu renty rodzinnej oraz wynagrodzenia za pracę otrzymuje łącznie około 1.300 zł.
Wskazał, że jego codzienne wydatki na utrzymanie wynoszą około 600 zł, a koszty zakupu leków to kwota 300 zł, dlatego w utrzymaniu pomaga mu finansowo rodzina. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, sytuacja finansowa skarżącego jest bardzo trudna – jest osobą ciężko chorą, niezdolną do pracy, nie posiada żadnych dochodów, a utrzymuje się dzięki pomocy rodziny. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w zakresie ustanowienia adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.