Uzasadnienie
A. H. wnioskiem z dnia 22 grudnia 2009 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści wniosku uzupełnionego złożonymi do akt dokumentami źródłowymi wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a źródłem jego utrzymania są przyznane mu świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego (do dnia 31 marca 2010 r.) w wysokości 300 zł miesięcznie, zasiłków celowych (na opłaty za energię elektryczną, gaz i leki) - w miesiącu lutym 2010 r. przyznanych na łączną kwotę 610 zł - oraz jednego gorącego posiłku dziennie (kopie decyzji Prezydenta [...] – w aktach).
Natomiast wg złożonego oświadczenia (rubryka 7. formularza wniosku) skarżący nie posiada żadnego majątku.
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W pierwszej kolejności należy rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W myśl zaś art. 239 pkt 1 lit. "b" ppsa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej.
Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa ze skargi A. H., ponieważ przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja o utracie statusu osoby bezrobotnej, a więc akt administracyjny ściśle dotyczący praw i obowiązków osoby bezrobotnej. Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia Sąd nie wydaje w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez stronę wniosek podlega oddaleniu.
Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ppsa, postanowiono, jak w pkt 1 sentencji.
Odrębnie natomiast należy rozpoznać wniosek w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
W tym zaś zakresie wykazana sytuacja materialna skarżącego, w której wyłącznym źródłem jego utrzymania są świadczenia socjalne, uniemożliwia mu poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w pkt 2 sentencji.