Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 806/05 oddalił skargę Z. M. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dyscyplinarnego. Zdaniem Sądu, orzeczenie organu było zgodne z prawem, gdyż doszło do przedawnienia karalności przewinienia dyscyplinarnego.
Z. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocnym, powyżej określonym orzeczeniem.
Żądając wznowienia postępowania, ww. wskazał na art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Podnosząc powyższe, wniósł o:
- 1) zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienie skargi,
- 2) wyłączenie sędziów, którzy wydali zaskarżone orzeczenie,
- 3) wezwanie na rozprawę wskazanych w skardze świadków,
- 4) zobowiązanie Komendanta Głównego Policji do dostarczenia wszystkich dokumentów wskazanych w skardze i przeprowadzenia z nich dowodów,
- 5) przeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżącego.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Komendant Główny Policji wskazał m.in., że podniesione w skardze zarzuty były znane organowi w postępowaniu administracyjnym (dyscyplinarnym), jak również w postępowaniu sądowym, zakończonym orzeczeniem, o którego zmianę wnosi. Po przywróceniu Z. M., przez Naczelny Sąd Administracyjny terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, wyrok ten stał się prawomocny, gdyż skarżący nie złożył skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w przedmiotowym wyroku wskazał wyraźnie, że podstawa umorzenia postępowania dyscyplinarnego, jaką jest przedawnienie karalności, skutkuje brakiem możliwości prowadzenia tego postępowania i wydania jakiegokolwiek materialnego rozstrzygnięcia. Wznowienie postępowania sądowego nie może prowadzić do żadnego innego rozstrzygnięcia. Zdaniem organu, podnoszone przez skarżącego zarzuty nie stanowią przesłanek, o których mowa w art. 273 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak, po rozważeniu stanu sprawy, połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.
Art. 282 § 1 powyżej określonej ustawy stanowi, że sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia.
Rozpoznanie zasadności podstaw skargi o wznowienie postępowania następuje wyłącznie na rozprawie (v. postanowienie SN z 26 marca 1999 r. III AO 5/99, OSNAPiUS 2000/14, poz. 564). W zakresie badania podstaw wznowienia na posiedzeniu niejawnym mieści się jedynie stwierdzenie, czy skarżący wskazuje podstawę wznowienia i czy odpowiada ona jednej z podanych w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia, nie zaś, czy podstawa ta rzeczywiście istnieje.
W przedmiotowej sprawie, skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 273 § 2 powołanej ustawy, który stanowi, iż można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Nową okolicznością faktyczną, zdaniem skarżącego, było ujawnienie nowych środków dowodowych określonych w piśmie procesowym z dnia 20 grudnia 2007 r. i z dnia 10 maja 2008 r.
Ujawnienie nowych środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, może być podstawą wznowienia postępowania, o ile te środki pozostają w związku z orzeczeniem, które jest zaskarżone w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania.
Taka zależność w rozpatrywanej sprawie nie zaistniała.
Zasadą jest bowiem, że wznowienie postępowania może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy zaistnieją przesłanki będące wynikiem zdarzeń, które zaistniały w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym organ rozstrzygnął sprawę co do istoty.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że rozumowanie skarżącego, iż wykrycie przez niego "nowych" środków dowodowych skutkuje wznowieniem postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, jest błędne. Byłoby ono zasadne, o ile wykazałby on, że środki te pozostają w związku z tym orzeczeniem.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.