Uzasadnienie
Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] września 2009 r., na zasadzie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 Kpa, utrzymał w mocy swoją poprzedzającą decyzję z dnia [...] lipca 2009 r., którą stwierdził, że [...] A. M przysługiwało od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] listopada 2008 r. uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej określonym w ustawie budżetowej. Ustalono, że oficer nie został z dniem [...] lipca 2004 r. wyznaczony na stanowisko służbowe.
Natomiast od dnia [...] października 2006 r. do dnia [...] listopada 2008 r. oficer pełnił zawodową służbę wojskową w rezerwie kadrowej. Dopiero od dnia [...] listopada 2008 r. oficer został wyznaczony na stanowisko służbowe i w związku z tym uzyskał prawo do uposażenia, wypłacanego na zasadach określonych w art. 78 i art. 80 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.). Do tego dnia, zgodnie z art. 178 ust. 1 tej ustawy, otrzymywał uposażenie w wysokości należnej za czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalonym w ustawie budżetowej.
A. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2009 r. Wskazał, iż organ nie załatwił jego sprawy w zakresie żądań wniosku, nie ustosunkowywując się w ogóle do jego żądań.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i powtórzył swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga, co do swojej istoty, zasługuje na uwzględnienie.
Rozstrzygnięcia zawarte w sentencjach obu decyzji Ministra Obrony Narodowej rozmijają się z istotą sprawy. Stąd też zarzuty skargi, iż podjęta decyzja nie stanowi załatwienia sprawy w rozumieniu art. 1 pkt 1 Kpa, zaś jej uzasadnienie narusza zasady art. 107 § 3 Kpa, są trafne.
Jak wynika z akt osobowych, porucznik A. M. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku [...] w Wydziale [...] Biura Bezpieczeństwa Wewnętrznego (WSI). W dniu [...] maja 2004 r. Dowódca Jednostki Wojskowej [...], na wniosek przełożonego żołnierza, wydał rozkaz personalny zwalniający A. M. z powyższego stanowiska i przenoszący do swojej dyspozycji. Na skutek odwołania oficera sprawę rozpatrzył Minister Obrony Narodowej, który decyzją z dnia [...] września 2004 r. uchylił powyższy rozkaz i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Następnie rozkazem personalnym Szefa WSI z dnia [...] września 2006 r. z dniem [...] września 2006 r. oficer został zwolniony z zajmowanego stanowiska [...] w WSI, w związku z likwidacją stanowiska i rozkazem personalnym z dnia [...] września 2006 r. Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolenia Wojskowego MON z dniem [...] października 2006 r. przeniesiono go do rezerwy kadrowej do dnia [...] stycznia 2007 r., który to termin został kolejno przedłużany stosownymi rozkazami do dnia [...] września 2007 r. i do dnia [...] września 2008 r. Przed upływem tego ostatniego terminu wyznaczono A. M. na stanowisko służbowe w Marynarce Wojennej, które następnie rozkazem personalnym z dnia [...] października 2008 r. zostało zmienione na stanowisko oficera w Wydziale [...] w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym w [...]. W listopadzie 2008 r. A. M. objął to stanowisko w randze [...]. W styczniu 2009 r. oficer zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o wyjaśnienie w jaki sposób została ostatecznie rozstrzygnięta sprawa jego zwolnienia ze stanowiska [...] WSI i przeniesienia do dyspozycji Szefa WSI. Organ nie potrafił wytłumaczyć tej kwestii, wskazując na likwidację w 2006 r. WSI i jednocześnie żądając sprecyzowania wniosku. Wówczas pismem z lipca 2009 r. A. M. zażądał:
- - uregulowania, zgodnie z przepisami prawa, kwestii stanowiska służbowego oraz uposażenia, przez uwzględnienie, że na skutek uchylenia ww. rozkazu personalnego w świetle prawa nie został on zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego ani nie zaszedł skutek przeniesienia go do dyspozycji;
- - stwierdzenia nabycia na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz, od dnia 1 lipca 2004 r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie żołnierzy zawodowych oraz aktów wykonawczych, uprawnień do wszystkich świadczeń wynikających z pozostawania na stanowisku, w terminach i na zasadach, uwzględniających skutki prawne uchylenia ww. rozkazu personalnego;
- - wypłaty wraz z ustawowymi odsetkami różnicy pomiędzy otrzymywanym od dnia [...] maja 2004 r. uposażeniem, a uposażeniem należnym z tytułu pozostawania na dotychczasowym stanowisku służbowym wraz z przyznanym decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. dodatkiem dla żołnierzy WSI, należnym na podstawie: § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.), a następnie § 18 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 20, poz. 171 z późn. zm.) oraz na podstawie wprowadzonego rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 października 2006 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 182, poz. 1350) § 26a ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 20, poz. 171 z późn. zm.) od dnia [...] października 2006 r. do czasu wyznaczenia na stanowisko służbowe, o którym mowa w tym przepisie, tj. do dnia [...] listopada 2008 r.;
- - wypłaty wraz z ustawowymi odsetkami różnicy pomiędzy wysokością otrzymywanego od dnia [...] maja 2004 r. dodatkowego uposażenia rocznego, a wysokością należnego dodatkowego uposażenia rocznego, obliczonego zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy o służbie żołnierzy zawodowych, uwzględniającą wysokość należnego dodatku dla żołnierzy WSI.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jeżeli nawet treść wniosku z lipca 2009 r., z uwagi na jego rozbudowanie i wielość wątków, mogła budzić pewne niejasności, to organ winien zażądać jego sprecyzowania w zakreślonym aspekcie sprawy, czego jednak nie uczynił, wydając w tej sprawie decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. Z kolei zestawiając treść wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z tym pismem oczywistym jest, iż żołnierz domaga się wyjaśnienia zagadnienia jego uposażenia na przestrzeni okresu od dnia [...] maja 2004 r. (następny dzień po wydaniu uchylonego następnie rozkazu personalnego o zwolnieniu ze stanowiska w WSI i przeniesieniu do dyspozycji dowódcy tej jednostki) do dnia [...] listopada 2008 r. (to jest do chwili objęcia stanowiska oficera w Wydziale [...] w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym w [...]), ze szczególnym uwzględnieniem dodatków do uposażenia przysługującym żołnierzom WSI.
W szczególności A. M., wskazując na przepisy rozporządzenia MON dotyczące tych dodatków, domaga się ustalenia jego praw do tych dodatków oraz wypłaty wraz z odsetkami ustawowymi różnicy pomiędzy wynagrodzeniem należnym za powyższy okres a faktycznie otrzymywanym.
Z tych też względów zawarte w sentencji decyzji z dnia [...] lipca 2009 r. stwierdzenie, stanowiące w istocie powielenie normy art. 178 ustawy pragmatycznej z dnia 11 września 2003 r., nie jest rozstrzygnięciem istoty sprawy. Brakuje tu bowiem wskazania konkretnych należności z tytułu uposażenia i dodatków jakie przysługiwały żołnierzowi i które zostały mu wypłacone. Nie wiadomo jakie wartości pieniężne składają się na jego uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za czerwiec 2004 r., nie określono należności za okres wcześniejszy od [...] maja 2004 r. Nie ustosunkowano się także do zagadnienia dodatków dla żołnierzy WSI.
Jak wynika z treści uzasadnienia obu decyzji Ministra Obrony Narodowej oraz z treści skargi, strony sporu są zgodne co do faktu, iż do chwili likwidacji WSI (31 wrzesień 2008 r.) oficer pełnił służbę na stanowisku [...] w Wydziale [...] Ochrony Biura Bezpieczeństwa Wewnętrznego tych służb. Należy zatem ustalić organ właściwy do zajęcia się zagadnieniem ustalenia jakie uposażenie wraz ze wszystkimi należnymi składnikami winien otrzymywać żołnierz do tej daty i czy faktycznie należności te były mu wypłacane. Jaki wpływ na wysokość tego uposażenia i dodatków mają zmiany wprowadzone z dniem 1 lipca 2004 r. przez ustawę z dnia 11 września 2003 r. o służbie żołnierzy zawodowych.
Następnie należy ustalić jakie uposażenie wraz z dodatkami przysługiwało od dnia [...] października 2008 r. do dnia objęcia stanowiska służbowego w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym w [...] w dniu [...] listopada 2008 r. Rozstrzygając powyższe zagadnienie właściwy organ powinien zbadać także sprawę pod kątem ewentualnego przedawnienia roszczeń żołnierza. Rozpatrując niniejszą sprawę w żaden sposób nie można odstąpić od ustalenia konkretnych wartości pieniężnych. Istotne jest tu rozliczenie całego powyższego okresu, wyliczenie należnego uposażenia wraz z dodatkami za każdy okres płatności i zestawienie z faktycznie wypłaconymi należnościami. Dopiero takie wyliczenie może być podstawą do miarodajnego stwierdzenia, czy A. M. należą się z tego tytułu określone kwoty pieniężne, czy wypłacono mu całość przysługujących mu należności, czy też nie i czy ewentualne jego roszczenia uległy przedawnieniu.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprawa nie została w sposób właściwy i wystarczający wyjaśniona. Z tych przyczyn, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji wyroku.