Uzasadnienie
Przedmiotem rozstrzygania przez tut. Sąd w niniejszej sprawie była skarga na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 listopada 2016 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 431/16 mocą którego w/w Sad zobowiązał [...]S.A. do rozpatrzenia wniosku J. M. J., M. A. G. i E. B. J. z [...] kwietnia 2016r. o udostępnienie informacji publicznej – w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W dniu [...] stycznia 2018r. J. M. J. wywiódł do tut. Sądu skargę na niewykonanie w/w wyroku, domagając się wymierzenia spółce grzywny, przyznania od spółki sumy pieniężnej i zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę spółka podniosła, że wykonała sporny wyrok udzielając wnioskodawcom w dniu [...] stycznia 2018r. odpowiedzi na wniosek. W związku z tym stwierdziła, że wniosek o wymierzenie grzywny i przyznanie sumy pieniężnej nie znajduje uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę uznać należało za zasadną.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać spółce dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy spółka prowadząc postępowanie pozostawała w bezczynności w wykonaniu oznaczonego na wstępie wyroku, czy też go wykonała – a jeśli tak to kiedy. Zgodnie bowiem z treścią art.154 par.3 P.p.s.a. wykonanie wyroku po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. A contrario – nadal więc istnieją przesłanki do wymierzenia opieszałemu podmiotowi grzywny.
W realiach faktycznych sprawy okolicznością niesporną było to, że skarga na niewykonanie oznaczonego na wstępie niniejszego uzasadnienia wyroku, została wywiedziona w dniu [...] stycznia 2018r.
Poza sporem pozostaje także to, ze spółka zrealizowała w/w wyrok dopiero w dniu [...] stycznia 2018r.
Zestawienie powyższych dat w sposób oczywisty świadczy o tym, że w chwili wnoszenia przez stronę skargi na niewykonanie wyroku, sporny wyrok nie był jeszcze wykonany przez spółkę. To zaś przemawia za tym, że skarga co do zasady była uzasadniona.
W związku z powyższym, tut. Sąd był zobowiązany wymierzyć spółce grzywnę z uwagi na jej bezczynność w wykonaniu omawianego wyroku – co uczynił na podstawie art.154 par.1 i 6 P.p.s.a. Ustalając wysokość grzywny, Sad administracyjny brał pod uwagę całokształt sprawy, w tym jej przedmiot oraz fakt, ze sporny wyrok nie był realizowany przez spółkę przez ponad rok.
Biorąc zaś pod uwagę okoliczność, iż na dzień orzekania sporny wyrok był już zrealizowany przez zobowiązaną spółkę, nie zachodziła ani konieczność ani możliwość zobowiązywania spółki do jego wykonywania.
Uwzględniając fakt, iż całokształt sprawy nie świadczył o tym, aby opieszałość spółki w wykonaniu wyroku wynikała ze złej woli, orzeczono jak w pkt.2 wyroku.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 wyroku tut. Sąd wydał na podstawie art.151 P.p.s.a. bowiem nie dopatrzył się istnienia przesłanek uzasadniających przyznanie od spółki na rzecz skarżącego sumy pieniężnej wskazanej w skardze. Strona skarżąca nie wykazała bowiem tego, aby wskutek niewykonania wyroku poniosła jakąkolwiek stratę. Suma pieniężna o jakiej mowa w art.154 par.7 P.p.s.a. stanowi zaś swoistego rodzaju zadośćuczynienie za nieterminowe działanie podmiotu zobowiązanego mocą wyroku do określonego działania.
O kosztach orzeczono na podstawie art.200 P.p.s.a. uwzględniając wniosek skarżącego o ich zwrot w wysokości obejmującej wpis sądowy od skargi i wynagrodzenie pełnomocnika procesowego.