Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], wydane na podstawie art. 66 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, którym zwrócono A.C. jej odwołanie z dnia [...] maja 2006 r. od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...]. W uzasadnieniu podano, że Wójt Gminy P. powołanym pismem z dnia [...] maja 20006 r., powołując art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.), skierował nauczycielkę wychowania muzycznego zatrudnioną w Publicznej Szkole Podstawowej w P., celem uzupełnienia tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć w roku szkolnym 2006/2007, do Publicznej Szkoły Podstawowej w W. – w wymiarze 4 godzin tygodniowo.
Rozpoznając odwołanie A.C. od otrzymanego od Wójta Gminy P. skierowania do Publicznej Szkoły Podstawowej w W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. przyjęło, że nałożenie na tę nauczycielkę obowiązku podjęcia pracy w innej szkole, jest sprawą z zakresu prawa pracy i właściwy do jej rozstrzygnięcia jest sąd powszechny – sad pracy. Dlatego też, na podstawie art. 66 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwrócono jej odwołanie z dnia [...] maja 2006 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A.C. wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia z dnia [...] czerwca 2006 r., zarzucając, że złożyła odwołanie od wadliwej decyzji Wójta Gminy P. w przedmiocie skierowania jej dodatkowo do pracy w innej szkole. Wobec tego, że jest to decyzja administracyjna, mimo że dotyczy stosunku pracy, podlega kontroli organu administracyjnego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wnosiło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.
Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpatrując skargę p. A.C. pod tym kątem, Sąd uznał, że jej skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn, niż w skardze powołane, na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Poza sporem pozostaje, że A.C. zatrudniona jako nauczyciel wychowania [...] w Publicznej Szkole Podstawowej w P. w pełnym wymiarze czasu pracy, nie ma zapewnionego w tej szkole pełnego tygodniowego wymiaru zajęć.
Bezspornym jest także, że w celu uzupełnienia tygodniowego wymiaru zajęć, z tytułu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, Wójt Gminy P. jako organ prowadzący szkoły, w której ta nauczycielka jest zatrudniona, powołując art. 22 ust. 1 – Karta Nauczyciela, skierował ją do pracy w Publicznej Szkole Podstawowej w W. w wymiarze 4 godzin tygodniowo.
Zgodnie z powołanym art. 22 ust. 1 ustawy – Karta Nauczyciela, organ prowadzący szkołę może nałożyć na nauczyciela obowiązek podjęcia pracy w innej szkole na tym samym stanowisku, w celu uzupełnieniu tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych, w wymiarze nie większym niż ½ obowiązkowego wymiaru zajęć. W wypadku niewyrażenia zgody nauczyciel otrzymuje wynagrodzenie za część obowiązkowego wymiaru zajęć.
W świetle więc postanowień tego przepisu, skoro p. A.C. nie wyraziła zgody na podjęcie dodatkowych zajęć w Publicznej Szkole Podstawowej w W., przysługuje jej wynagrodzenie za część obowiązkowego wymiaru zajęć w Publicznej Szkole Podstawowej w P..
Jak bowiem wynika z treści powołanego przepisu – zdanie drugie, skierowanie nauczyciela do pracy w innej szkole, w celu uzupełnienie tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć, nie podlega zaskarżeniu.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1a oraz art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.