Uzasadnienie
W toku postępowania W. K. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [..] września 2015 r., nr [..] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego.
We wniosku podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. Rodzina otrzymuje się z dochodu w łącznej wysokości [...] zł na który składają się emerytura skarżącej w wysokości [...] zł oraz renta ZUS jej syna w kwocie [...] zł. Wnioskodawczyni ujawniła, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyliczyła wydatki, które ponosi na utrzymanie, opłaty związane z mieszkaniem i koszty leczenia. Podkreśliła, że rodzina jest w trudnej sytuacji majątkowej, nie posiada żadnych oszczędności, i dlatego nie stać jej na opłacenie kosztów postępowania sądowego.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a.).
I tak w myśl przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., zmienionego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) i mającego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 2 tej ustawy, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej.
Nie ulega wątpliwości, że skarga W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] września 2015 r., nr [...] wydana została w przedmiocie pomocy i opieki społecznej.
W rezultacie, skarżąca w granicach niniejszej sprawy jest z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącą kosztów sądowych, rozpoznanie wniosku w tym zakresie jest zbędne (art. 249a p.p.s.a.).
Natomiast stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, skarżąca pozostaje w trudnej sytuacji majątkowej, mając na utrzymaniu chorego syna, przy uwzględnieniu wyliczonych kosztów utrzymania w zestawieniu z dochodami rodziny wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 249 a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a), art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.