Uzasadnienie
Zarząd Dzielnicy [...] W. uchwałą z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w sprawie rozstrzygnięcia o zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście oczekujących na najem lokalu, działając na podstawie art. 6 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju m.st. Warszawy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1438) oraz § 50 ust. 1 i § 6 ust. 1 pkt 2 Statutu Dzielnicy [...] stanowiącego załącznik Nr 12 do uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady m.st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. t.j. z 2016 r. poz. 420), oraz § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 9485; z 2010 r. Nr 203, poz. 6025; z 2012 r. poz. 8352; z 2014 r. poz. 10376) oraz § 22 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz § 24 ust. 1 Uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937; z 2011 r. Nr 116, poz. 3676; z 2013 r. poz. 6; z 2014 r. poz. 6136) uchwalił, co następuje:
§ 1. Odmawia się zakwalifikowania i umieszczenia A. J. na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...].
§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] W. nadzorującemu Wydział Zasobów Lokalowych.
§ 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
W uzasadnieniu podano, że skarżąca w dniu [...] stycznia 2016 r. złożyła wniosek o najem lokalu socjalnego wskazując, że od dnia 10 lipca 2015 r. zamieszkuje w Schronisku dla Kobiet "[...]" przy ul. [...] w W. Na etapie składania wniosku tworzyła jednoosobowe gospodarstwo domowe. W trakcie rozpatrywania wniosku zainteresowana do wniosku załączyła także postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział [...] sygn. akt [...], w którym wskazane zostało miejsce zamieszkania jej małoletniego syna L. S., a mianowicie, iż będzie to każdorazowe miejsce zamieszkania matki. Na okoliczność otrzymania stałej opieki nad małoletnim zmuszona była do zmiany miejsca pobytu, którym został Ośrodek [...] przy ul. [...] w W., gdzie przebywa do chwili obecnej.
Natomiast w dniu [...] lutego 2015 r. Zarząd Dzielnicy [...] podjął uchwałę Nr [...], w której skierował na czas nieoznaczony do najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. byłego konkubenta skarżącej M. S., razem z którym wymieniona oraz małoletni syn L. S. uprawnieni zostali do zamieszkiwania. W wyniku powyższej uchwały, przygotowano Skierowanie nr [...] do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] o powierzchni użytkowej [...] m2, w tym powierzchni mieszkalnej [...] m2 i w tej sytuacji lokal odpowiadał strukturze trzyosobowego gospodarstwa domowego. W dniu [...] marca 2015 r. została zawarta umowa najmu przedmiotowego lokalu z M. S., gdzie osobami uprawnionymi do zamieszkiwania jest skarżąca A. J. oraz ich wspólne małoletnie dziecko L. S. Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. skarżąca powiadomiła Wydział, że główny najemca lokalu M. S., odmówił jej zameldowania i powyższe zostało podtrzymane decyzją Prezydenta [...] W. z dnia [...] września 2015 r., w której odmówiono jej zameldowania na pobyt stały, zaś w uzasadnieniu wskazano na brak spełnienia przesłanki wynikającej z art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.
W oparciu o § 22 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy ustalono w miejscu dotychczasowego jej pobytu oraz zameldowania tj. z Urzędem Miasta i Gminy P., iż do dnia 31 maja 2011 r. skarżąca posiadała tytuł prawny do lokalu nr [...] usytuowanego w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w P., o powierzchni użytkowej [...] m2, w tym powierzchni mieszkalnej [...] m2. Powyższy lokal został zdany protokołem zdawczo – odbiorczym dopiero w dniu 13 sierpnia 2015 r. Zatem pomimo uprawnienia do zamieszkiwania w lokalu nr [...] przy ul. [...], wnioskodawczyni zajmowała nadal bez tytułu prawnego lokal w P. Z analizy historii najmu wyżej wymienionego lokalu wynika, iż doprowadziła również do jego zadłużenia, które decyzją Urzędu Miasta i Gminy P. zostało umorzone w łącznej wysokości [...] zł, co wynika z dostarczonego przez wymienioną pisma z dnia [...] października 2015 r. nr [....
W oparciu o § 22 ust. 2 pkt. 5 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy, po analizie warunków mieszkaniowych została również poddana matka skarżącej, która posiada własnościowe prawo do lokalu nr [...] przy ul. [...] w P. Przedmiotowy lokal składa się z 2 pokoi, łazienki, kuchni oraz przedpokoju. Jego powierzchnia użytkowa wynosi 36,54 m2, w tym powierzchnia mieszkalna 25,04 m2. W lokalu tym zamieszkuje matka wnioskodawczym oraz 17-letnia córka z pierwszego małżeństwa skarżącej, w stosunku do której matka wymienionej ustanowiona jest rodziną zastępczą. W wyniku wizji przeprowadzonej przez pracowników Wydziału Zasobów Lokalowych oraz wskazanej powierzchni lokalu wynika, iż wnioskodawczyni razem z małoletnim synem ma możliwość zabezpieczenia swoich potrzeb związanych z zamieszkaniem w lokalu nr [...] przy ul. [...] w P. i powyższe nie spowoduje, iż w lokalu powstaną trudne warunki mieszkaniowe, o których mowa w § 4 pkt. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy.
W dalszej części stwierdzono, że skarżąca objęta jest pomocą finansową Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z uwagi na jej ostatnie miejsce zameldowania. Zgodnie z § 22 ust. 2 pkt 1 i 2 obowiązującej uchwały dokonano analizy dotychczasowego sposobu korzystania przez wnioskodawcę z lokalu przy ul. [...] w P., a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywania się z obowiązków najemcy. Fakt niewywiązywania się z obowiązków najemcy, oraz zamieszkiwanie w lokalu bez zgody wynajmującego wskazują, że zasadnym jest odmówić zakwalifikowania skarżącą do najmu lokalu socjalnego z zasobu [...] W. Pismem z dnia 1 sierpnia 2016 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa zarzucając naruszenie § 22 ust. 1 i 2 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy poprzez przyjęcie, że jej ostatnim miejscem zamieszkania była Gmina P., że ona sama posiadała tytuł prawny do lokalu w tej gminie do 2011 r. oraz ustalenie, że jej matka posiada tytuł prawny do lokalu w Gminie P., podczas gdy wszystkie wskazane ustalenia są niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym.
W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podała, że swoje rozstrzygnięcie organ administracji oparł na nieprawdziwych podstawach polegających na błędnym ustaleniu, że jej ostatnim miejscem zamieszkania była Gmina P., że posiadała w tej gminie do 2011 r. tytuł prawny do lokalu, oraz że jej matce przysługuje obecnie własnościowe prawo do lokalu w Gminie P. Tymczasem już z samego uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że jej ostatnim miejscem zamieszkania była Dzielnica [...] W. Fakt odmowy meldunku przez byłego partnera, nie powinien być wystarczającym argumentem dla ustalenia, gdzie faktycznie mieszkała i w tym zakresie organ administracji nie poczynił stosownych ustaleń.
Jednocześnie nie sposób ustalić na jakiej podstawie przyjęto, że miała tytuł prawny do lokalu w Gminie P. do 31 maja 2011 r., bowiem taka sytuacja nie miała miejsca. Podobnie jak informacja, jakoby moja matka posiadała prawo własności lokalu w Gminie P. Zarząd Dzielnicy [...] W. uchwałą z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], mając za podstawę art. art. 6 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju [...] (Dz. U. z 2015 r. poz. 1438) oraz § 50 ust. 1 i § 6 ust. 1 pkt 2 Statutu Dzielnicy [...] stanowiącego załącznik Nr 12 do uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady m.st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. tekst jedn. z 2016 r. poz. 420), oraz § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz.
Woj. Maz. poz. 9485; z 2010 r. Nr 203, poz. 6025; z 2012 r. poz. 8352; z 2014 r. poz. 10376) oraz § 22 ust. 2 pkt 1 i 2 w związku z § l pkt 21 oraz § 24 ust. 1 Uchwały Nr LVII1/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937; z 2011 r. Nr 116, poz. 3676; z 2013 r. poz. 6; z 2014 r. poz. 6136) - Zarząd Dzielnicy [...] W. uchwalił, co następuje:
§ 1. Po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2016 r. o odmowie zakwalifikowania i umieszczenia A. J. na liście osób oczekujących na najem lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu [...] W., Zarząd Dzielnicy [...] podtrzymuje stanowisko zawarte w tej uchwale.
§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] W. nadzorującemu Wydział Zasobów Lokalowych.
§ 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny i argumentację zawartą w uchwale nr [...] – podano, że ze zgromadzonych dokumentów nie wynika, aby ostatnim faktycznym miejscem zamieszkania skarżącej była dzielnica [...] oraz, że w W. skoncentrowane były plany życiowe skarżącej. Uchwala Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. regulująca zasady najmu lokali należących do mieszkaniowego zasobu [...] w § 1 pkt 21 jednoznacznie stwierdza, że wnioskodawca musi być osobą, która wykaże, że W. jest miejscem jej stałego pobytu, zaś pomimo uprawnienia do zamieszkiwania w lokalu nr [...] przy ul. [...], którego najemcą jest były konkubent wnioskodawczyni, skarżąca nadal zajmowała bez tytułu prawnego lokal w. tam też jest objęta pomocą finansową przez tamtejszy Ośrodek Pomocy Społecznej.
Dodatkowo analiza warunków mieszkaniowych matki skarżącej i dokumentacja nie wskazuje, aby nie mogła ona zamieszkiwać w tym lokalu wraz ze swoimi dziećmi, gdzie aktualnie zamieszkuje jedno z jej dzieci. W dalszej części wskazano, że podstawą przyjętego stanowiska był dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu przy ul. [...] w P., a w szczególności nie przestrzeganie przez skarżącą warunków określonych w umowie najmu oraz nie wywiązywanie się z obowiązków najemcy i zamieszkiwanie w lokalu bez zgody wynajmującego. Zaś co do zarzutów podano, że matka skarżącej jest właścicielem lokalu nr [...] przy ul. [...] i ustalenia te dokonano na podstawie ustnego oświadczenia H. D. złożonego podczas przeprowadzonej w dniu 11 maja 2016 r. wizji w przedmiotowym lokalu, co również zostało potwierdzone przez Administrację Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w P. pismem z dnia 3 czerwca 2016 r. Z kolei niezamieszkiwanie skarżącej w lokalu Nr [...] przy ul. [...], którego najemcą jest jej były partner ustalono w oparciu o informacje uzyskane od administratora tego budynku, a także na podstawie uzasadnienia decyzji o odmowie zameldowania w tym lokalu. Ponadto w aktach sprawy znajdują się oświadczenia byłego partnera, że w lokalu zamieszkiwał z synem, nad którym sprawował opiekę.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca A. J. wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały zarzucając jej naruszenie § 1 pkt 21) Uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...] poprzez przyjęcie, że formalne zdanie lokalu w P. w dniu 13 sierpnia 2015 r. oznacza automatycznie, że miejscem jej pobytu przed złożeniem wniosku o zakwalifikowanie do najmu nie było [...] W. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podała, że fakt wyrzucenia ją przez konkubenta z mieszkania i nie zameldowanie jej, nie może świadczyć, iż nie przybywa w W. Z kolei zadłużenie lokalu w P. powstało w wyniku jej niewiedzy, co do faktu zdania mieszkania, bowiem nie mieszkała w nim i nie korzystała z niego, a zatem nie płaciła. Co zaś się tyczy lokalu jej matki, to wskazała, że matka nie ma obowiązku udostępnienia jej lokalu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że przepis § 1 pkt 21 wskazanej już wyżej w skardze uchwały, nie stanowił podstawy rozstrzygnięcia, zaś podstawą ustaleń faktycznych, była przedstawiona już w uzasadnieniu uchwały stosowna dokumentacja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga analizowana pod tym katem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], została wydana zgodnie z prawem. W pierwszej kolejności należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 wskazał, iż uchwała Zarządu Dzielnicy odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego zasobu gminy, jest innym niż prawo miejscowe aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto stwierdził, że jest to rozstrzygnięcie indywidualne, gdyż rozstrzyga, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy.
W rozpoznawanej sprawie wniesienie skargi do Sądu przez skarżącą A. J. na uchwałę Zarząd Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], zostało poprzedzone w dniu 1 sierpnia 2016 r. bezskutecznym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z dyspozycją art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013, poz. 594 ze zm.). Spełnione zostały tym samym warunki formalne do wniesienia skargi na powyższą uchwałę.
Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowi uchwała Nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.). Uchwała ta zawiera zarówno przepisy materialne, jak i procesowe – reguluje tryb podejmowania uchwały indywidualnej, jak również faktyczne podstawy jej podjęcia. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w postępowaniu poprzedzającym zakwalifikowanie do umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wydawania decyzji administracyjnych, choć w art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r., Nr 150 ze zm.) ustawodawca określił działania organu gminy jako "rozpatrywanie i załatwianie" wniosków o najem lokali, co wyraźnie nawiązuje do pojęć z zakresu procedury administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 997/09).
Nie oznacza to jednak, że podstawowe standardy określone zasadami ogólnymi Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności dyspozycją art. 7 k.p.a., nie mają zastosowania do postępowania zakończonego wydaniem przedmiotowego aktu z zakresu administracji publicznej.
Jako podstawę prawną odmowy zakwalifikowania skarżącej do umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego wskazano § 22 ust. 2 pkt 1 i 2 uchwały Nr LVIII/l 751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...]. Zgodnie z treścią wymienionego wyżej § 22 ust. 2 pkt 1 uchwały, przy rozpatrywaniu wniosków osób, o których mowa w ust. 1 (wnioski osób występujących o zawarcie umowy najmu lokalu) należy poddać wnikliwej analizie dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywanie się z obowiązków najemcy.
Natomiast w rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że dotychczasowym miejscem pobytu skarżącej było P. i do dnia 31 maja 2011 r. (pismo Naczelnika Wydziału Polityki Mieszkaniowej Urzędu Miasta i Gminy P. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]), posiadała ona tytuł prawny do lokalu nr [...] usytuowanego w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w P., o powierzchni użytkowej 13,41 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 10,68 m2, w którym była zameldowana. Jednakże mimo upływu umowy najmu powyższego lokalu, nadal bez tytułu prawnego w nim zamieszkiwała i dopiero po całkowitym jego spaleniu w dniu [...] czerwca 2015 r., kiedy skarżąca w nim przebywała (pismo skarżącej – k. 22 akt administracyjnych), powyższy lokal został zdany protokołem zdawczo – odbiorczym w dniu 13 sierpnia 2015 r. Niezależnie od powyższego skarżąca – jak wynika z pisma II Zastępcy Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia[...] października 2015 r. nr [...] – doprowadziła do zadłużenia powyższego lokalu na kwotę 36.343,90 zł, które decyzją Urzędu Miasta i Gminy P. zostało umorzone w kwocie 30.343,90 zł.
Powyższe okoliczności zatem w pełni uzasadniają stanowisko organu, a co Sąd w całej rozciągłości popiera, że fakt niewywiązywania się przez skarżącą A. J. z obowiązków najemcy powyższego lokalu co do opłacania czynszu oraz zamieszkiwanie w nim bez zgody wynajmującego (§ 22 ust. 2 pkt 2 cytowanej wyżej uchwały w brzmieniu: "zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela"), stanowi negatywną przesłankę do odmowy zakwalifikowania i umieszczenia wymienionej na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. Tym bardziej, że skarżąca zajmowała powyższy lokal, kiedy już była uprawniona do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w W., bowiem w dniu [...] marca 2015 r. została zawarta umowa najmu przedmiotowego lokalu z M. S., gdzie osobami uprawnionymi do zamieszkiwania jest skarżąca A. J. oraz ich wspólne małoletnie dziecko L. S. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że przy rozpatrywaniu wniosków osób występujących o zawarcie umowy najmu lokalu należy poddać, w myśl § 22 ust. 2 pkt 5, wnikliwej analizie warunki mieszkaniowe wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i uwzględnić możliwość zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach.
Natomiast w rozpoznawanej sprawie Kierownik Referatu Najmu Lokali Mieszkalnych i Dodatków Mieszkaniowych w Wydziale Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] oraz Podinspektor, w dniu [...] maja 2016 r. przeprowadzili wizję lokalu [...] przy ul. [...] w P., który jest własnością H. D. od 28 kwietnia 2008 r. (pismo Administracji Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w P. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...]) – matki skarżącej i z której wynika, że powyższy lokal składa się z 2 pokoi, łazienki, kuchni oraz przedpokoju, a jego powierzchnia użytkowa wynosi 36,54 m2, w tym powierzchnia mieszkalna 25,04 m2. W lokalu tym poza matka skarżącej zamieszkuje 17-letnia córka z pierwszego małżeństwa skarżącej, w stosunku do której matka wymienionej, ustanowiona jest rodziną zastępczą.
W związku z powyższym rację należy przyznać organowi, że ze wskazanej powyżej powierzchni lokalu wynika, iż skarżąca razem z małoletnim synem ma możliwość zabezpieczenia swoich potrzeb związanych z zamieszkaniem w tym lokalu i nie spowoduje to, iż powstaną trudne warunki mieszkaniowe, o których mowa w § 4 pkt. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009.
Odnosząc się zaś do zarzutu ze skargi wskazać należy, że to Prezydent Miasta [...] W. ostateczną decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] uznał, że skarżąca nie spełnia przesłanki zamieszkania, niezbędnej do dokonania zameldowania wynikającej z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 388 ze zm.), w myśl którego pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że przepis § 1 pkt 21) cytowanej już wyżej Uchwały nr LVIII/1751/2009, nie stanowił podstawy rozstrzygnięcia przez organ w rozpoznawanej sprawie.
Na zakończenie zaś wskazać z kolei należy organowi, że żaden przepis prawa nie przewiduje zasądzenie na jego rzecz kosztów postepowania w razie oddalenia skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.