Uzasadnienie
Minister Finansów, na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058, z późn. zm.), w dniu [...] lipca 2016 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił Związkowi [...] z siedzibą w W. (zwanemu dalej Związkiem lub stroną skarżącą) udostępnienia informacji publicznej w postaci listy firm, które otrzymały pożyczki na sfinansowanie kontraktów eksportowych na zakup polskich towarów i usług w ramach Programu rządowego "[...]" od 2014 r. do teraz, a także informacji na temat wielkości tych kredytów oraz tego jakich produktów czy usług dotyczyły.
Minister Finansów, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 5 ust. 1 i art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w dniu [...] sierpnia 2016 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą z dnia [...] lipca 2016 r.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w piśmie z dnia 4 lipca 2016 r, skierowanym do Związku została mu udostępniona w znacznym zakresie żądana informacja publiczna. Nie udzielono jedynie szczegółowych informacji, które zdaniem Ministra Finansów, powinny być objęte ochroną z uwagi na art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art 104 ust. 1 ustawy Prawo bankowe.
Związek [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2016 r. zarzucając, że została wydana z naruszeniem art. 61 Konstytucji, art. 104 ust. 1 ustawy Prawo bankowe i art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.
Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja naruszają prawo.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058, z późn. zm.), i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz będącą w ich posiadaniu, odnosząca się do tych podmiotów i przez nie wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności, zgodnej z posiadanymi kompetencjami. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w obszarze wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. Informacja odnosi się do faktów, w szczególności do spraw wymienionych w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej ustawodawca określił podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej, w których niewątpliwie mieści się Minister Finansów.
Z kolei przepis art. 5 ust. 1 powołanej ostatnio ustawy wskazuje wyjątki od zasady udostępniania informacji publicznej, stanowiąc między innymi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.
Przewidziany w ustawie o dostępie do informacji publicznej tryb dotyczący rozpoznania wniosku o dostęp do informacji publicznej polega na tym, że organ winien udostępnić danemu podmiotowi żądaną informację, albo też w formie decyzji odmówić takiego udostępnienia, ale tylko wtedy, gdy żądana informacja jest informacją publiczną i korzysta z ww. ochrony prawnej.
W sprawie nie jest sporne, że żądana informacja stanowi informację publiczną. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia zasadności odmowy przez Ministra Finansów udostępnienia żądanej przez stronę skarżącą informacji publicznej ze względu na ograniczenie wynikające z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.
Odmowa udostępnienia informacji nastąpiła w związku z art. 104 ust. 1 ustawy Prawo bankowe (tajemnica bankowa), ponieważ w ocenie Ministra Finansów żądana informacja publiczna korzysta z ochrony przewidzianej w art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Jednakże organ całkowicie zignorował treść art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy Kpa, a w pkt 2 następuje nawet rozszerzenie warunków uzasadnienia określonych w art. 107 § 3 Kpa, poprzez wskazanie, że uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jak i uzasadnienie decyzji ją poprzedzającej nie spełnia warunków określonych w powyższych przepisach, nie wyjaśnia w szczególności motywów zakwalifikowania żądanej informacji jako tajemnicy bankowej. W tej sytuacji nie jest możliwe ich skontrolowanie pod względem merytorycznym.
Minister Finansów rozpatrując ponownie sprawę, o ile podtrzyma stanowisko o odmowie udostępnienie informacji publicznej zobowiązany jest do uzasadnienia swojego stanowiska, które będzie odpowiadało warunkom określonym w powyżej powołanych przepisach.
Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.