Uzasadnienie
Skarżąca J. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie z [...] września 2015 r., którym utrzymano w mocy orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] z [...] maja 2015 r. w przedmiocie ustalenia uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwaną dalej P.p.s.a., zawiera katalog spraw na, które przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o Komisjach Lekarskich podległych Ministrowi Właściwemu do Spraw Wewnętrznych (Dz. U. z dnia 18 grudnia 2014 r., poz. 1822) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r., poz. 866).
Orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...], które jest przedmiotem niniejszego postępowania, wydane zostało w związku z koniecznością ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu, spowodowanego wypadkiem, jakiemu uległa J. A. w dniu [...] października 2014 r.
W orzecznictwie przyjmuje się, że tego rodzaju orzeczenia, podobnie jak orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby dla celów rentowych i zaopatrzenia emerytalnego, nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt OPS 8/97, publ. ONSA 1998/2, poz. 39; uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, publ. Państwo i Prawo 2000/5, str. 114; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 4 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 137/11; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 525/13, publ. w CBOSA).
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2000 r., sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47), stwierdził, że od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej, w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje.
Należy podkreślić, że orzeczenia te nie mają autonomicznego bytu. Wydawane są na użytek innych postępowań i nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej. W sprawach, na potrzeby których wydawane są orzeczenia takie jak zaskarżone orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...], właściwy jest sąd powszechny (art. 22 ust. 4 ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową). Z tego względu wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna.
Na marginesie należy wskazać, że pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia organ zawarł w zaskarżonej decyzji. Wynika z niego, że skarżąca może dochodzić roszczeń na drodze postępowania sądowego przed sądem powszechnym w odwołaniu od decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.