Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 185/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę i uchylił zaskarżony przez A. S. rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] wydany w przedmiocie zwolnienia ze służby. skierował do Sądu wniosek o uzupełninie ww. wyroku co do zwrotu poniesionych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego i kosztów przejazdu na rozprawę w dniu 18 grudnia 2015 r., do siedziby Sądu według norm przepisanych. Jako podstawę prawną wniosku skarżący wskazał przepis art. 157 § 1 w związku z art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku potwierdził, że nie zgłosił takiego wniosku o zwrot kosztów od razu na rozprawie, ale z uwagi na trudną sytuację finansową był wcześniej zmuszony do rezygnacji z pełnomocnika i sam wtedy o tym nie wiedział. Ponadto z uwagi na zdiagnozowaną nerwicę lękową w sytuacjach stresowych ma problemy z koncentracją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wniosek A. S. o zasądzenie kosztów postępowania sądowego podlega oddaleniu.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 157 § 1 w/w ustawy strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisu ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2 powołanego przepisu).
W piśmie z dnia 18 grudnia 2015 r., skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 185/15 co do kosztów tj. kosztów dojazdu na rozprawę w w/w dniu samochodem osobowym marki [....]. Przedmiotowe pismo skarżący nadał w placówce pocztowej w dniu 21 grudnia 2015 r., (data stempla pocztowego na kopercie dołączonej do wniosku), a zatem już po zamknięciu rozprawy i wydaniu wyroku w sprawie.
Wskazać należy, iż na mocy powołanego wyżej przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu [...], zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jest to prawo o tyle bezwzględne, że zgodnie z orzecznictwem w sytuacji w której strona nie zgłosi wniosku o zwrot należnych kosztów postępowania przed zamknięciem rozprawy sąd administracyjny nie ma obowiązku umieszczenia w wyroku orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania, (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 1530/10, Lex nr 1094495).
Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie bowiem w opisanym wyżej wyroku Sąd nie zawarł rozstrzygnięcia o kosztach, ponieważ strona skarżąca nie złożyła wniosku o ich zwrot w skardze, wniosek taki nie został złożony również na rozprawie w dniu 18 grudnia 2015 r. (vide: protokół rozprawy k. 97).
Zaznaczyć należy, że zawiadomieniem z dnia 20 listopada 2015 r., (k-75) doręczonym skarżącemu w dniu 23 listopada 2015 r., (z.p.o. k- 95) strona pouczona została, stosownie do treści art. 210 § 1 p.p.s.a., o utracie uprawnień do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.
Ponieważ w terminie wskazanym w ustawie, umożliwiającym uwzględnienie wniosku o zwrot kosztów postępowania, A. S. takiego wniosku nie złożył, wniosek o uzupełnienie wyroku co do kosztów postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na mocy powołanych przepisów zobligowany był orzec jak w sentencji postanowienia.