Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi pani J. K. na decyzję Ministra Kultury z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego wyrokiem z dnia 29 września 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 500/04 oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Minister Kultury decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn.: z 1997 r. Dz. U. Nr 56, poz. 357 z późn. zm.) odmówił Pani J. K. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu organ podał, że komisja kwalifikacyjna powołana jego decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...], po dokonaniu analizy złożonej dokumentacji, stwierdziła, że wnioskodawczyni nie spełnia wymagań do uzyskania uprawnień nauczyciela dyplomowanego. Dotyczy to zwłaszcza wymagań dotyczących opracowania i wdrożenia programów na rzecz doskonalenia pracy własnej oraz podwyższenia jakości pracy szkoły, a także umiejętności dzielenia się wiedzą i doświadczeniem z innymi pracownikami szkoły.
Komisja podkreśliła także niewystarczające spełnienie przez wnioskodawczynię wymagań określonych w § 5 ust. 2 pkt 3 a, b, c w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. - w sprawie uzyskania stopnia awansu zawodowego przez nauczyciela (Dz. U. Nr 70, poz. 825). Komisja kwalifikacyjna, po dokonaniu analizy dokumentacji dostarczonej przez panią J. K., przyznała jej łącznie 29 punktów na 50 możliwych. Jest to wynik niepozwalający na nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego zgodnie z postanowieniami powołanego wyżej rozporządzenia MEN w sprawie uzyskania stopnia awansu zawodowego przez nauczyciela. W odwołaniu od tej decyzji J. K. domagała się ponownego rozpoznania jej wniosku w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, a w uzasadnieniu podniosła, że komisja kwalifikacyjna błędnie ustaliła, że nie spełnia ona wymagań uzasadniających przyznanie stopnia nauczyciela dyplomowanego.
Minister Kultury ponownie rozpoznając wniosek pani J. K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 Kpa, postanowił utrzymać w mocy swoją poprzednią decyzję, a w uzasadnieniu podał, że nie stwierdził uchybień formalno-prawnych w postępowaniu komisji kwalifikacyjnej. Zarzuty podnoszone w odwołaniu, odnoszą się wyłącznie do merytorycznej oceny dokumentacji wnioskodawczyni, dokonanej przez członków komisji kwalifikacyjnej, a więc nie podlegają rozpatrzeniu w trybie odwoławczym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pani J. K. wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji Ministra Kultury podnosząc w uzasadnieniu skargi, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem jej wniosku w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego.
Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ podstawą materialnoprawną odmowy nadania pani J. K. stopnia nauczyciela dyplomowanego stanowił przepis art. 9 ust. 1 powołanej ustawy Karta Nauczyciela. Treść tego przepisu określa przesłanki, które muszą być spełnione, aby organ mógł nadać nauczycielowi stopień nauczyciela dyplomowanego, m.in. - uzyskanie przez nauczyciela akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Natomiast w sprawie, Minister Kultury wyjaśnił w uzasadnieniu swoich decyzji, że ta przesłanka nie została spełniona, bowiem komisja kwalifikacyjna po przeprowadzeniu głosowania przez każdego z członków komisji (w skali punktowej od 0 do 10 dla każdego członka komisji) stwierdziła, że pani J. K., nie spełnia wymagań uzasadniających przyznanie jej awansu zawodowego nauczyciela, na stopień nauczyciela dyplomowanego.
W dniu 7 grudnia 2004 r. skargę kasacyjną nas powyższy wyrok złożyła pani J. K.. Skarżąca zaskarżyła wyrok w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania polegające na zaniechaniu przedstawienia i wyjaśnienia zarzutów dotyczących postępowania Komisji Kwalifikacyjnej. Zdaniem pani J. K. WSA w Warszawie nie odniósł się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzając jedynie, iż skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem jej wniosku. Tymczasem w skardze z dnia 2 stycznia 2004 r. zostały zawarte szczegółowe zarzuty dotyczące postępowania Komisji Kwalifikacyjnej potwierdzone przez treść protokołu. Sam protokół zdaniem skarżącej także zawiera uchybienia szczegółowo opisane w skardze. Sama zaś skarga została złożoną na skutek pisma Dyrektora [...] z dnia 27 listopada 2003 r. stwierdzającego brak podstaw do ponownego rozpatrzenia sprawy, jak też przesłania sprostowanej decyzji Ministra Kultury z dnia [...] września 2003 r. zawierającego te same elementy z wyjątkiem liczby punktów możliwych do uzyskania w wyniku postępowania kwalifikacyjnego. Skarżąca wniosła, więc o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 sierpnia 2005 r. sygn. akt I OSK 36/05 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniu NSA wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie wyjaśnił z urzędu czy decyzja wydana w pierwszej instancji przez organ nie jest dotknięta wadą nieważności wskazaną w art. 156 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W sprawie, bowiem została wydana w dniu [...] września 2003 r. decyzja Ministra Kultury nr [...] odmawiająca pani J. K. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. W jej uzasadnieniu stwierdzono, że przyznanie przez Komisję Kwalifikacyjną stronie 29 punktów nie stanowi możliwych do uzyskania 40 punktów wymaganych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pani J. K. podkreśliła, iż z rachunku matematycznego wynika, iż liczba 29 punktów odpowiada 2/3 z 40 punktów zatem decyzja o odmowie przyznania jej stopnia nauczyciela dyplomowanego jest bezzasadna.
W odpowiedzi doręczono stronie pismo z dnia 27 listopada 2003 r. podpisane przez Dyrektora [...] oraz kolejny egzemplarz decyzji odmawiającej jej przyznania stopnia nauczyciela dyplomowanego. W piśmie zawarte jest stwierdzenie, że w decyzji o odmowie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego nastąpiła oczywista omyłka i wpisano 40 punktów zamiast 50 punktów wobec tego Departamentu [...] dokonuje jej sprostowania i przekazuje w załączeni skorygowaną decyzję, która wskazywała jako możliwą do uzyskania liczbę 50 punktów. Jednak, jak wskazał NSA art. 113 § 1 Kpa stanowi, iż organ administracji może z urzędu prostować błędy pisarskie, rachunkowe i inne oczywiste omyłki w wydanej przez siebie decyzji. Z brzmienia tego przepisu wynika, że sprostowania dokonuje ten sam organ, który wydal sprostowaną decyzję. W aktach sprawy brak jest informacji, że osoba podpisująca pismo z dnia 27 listopada 2003 r. była upoważniona do podpisywania decyzji w i mieniu Ministra Kultury.
Nadto przepis art. 113 § 1 Kpa wymaga, aby sprostowania dokonać w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie, a WSA nie wyjaśnił w wyroku czy tryb sprostowania był wyczerpany oraz czy druga decyzja została wydana w prawidłowym trybie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W przedmiotowej sprawie NSA stwierdził, w sprawie zachodzą przesłanki pozwalające na stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Kultury z dnia [...] września 2003 r. nr [...], bowiem decyzja ta została w nieprawidłowy sposób sprostowana. Jak wynika z akt sprawy, Dyrektor [...] pismem z dnia 27 listopada 2003 r. przekazał pani J. K. kolejny egzemplarz w/w decyzji wskazując, że została ona sprostowana w trybie art. 113 § 1 Kpa. Pismo to nie jest postanowieniem i jak wynika z wyjaśnień złożonych przez pełnomocnika organu na rozprawie w dniu 22 listopada 2005 r. takiego postanowienia w ogóle nie wydano. W piśmie jest jedynie stwierdzenie, że Departament [...] dokonał sprostowania w trybie cyt. przepisu Kodeksu postępowania administracyjnego. Tak więc, skarżącą pozbawiono prawa do złożenia zażalenia w trybie art. 113 § 3 Kpa na postanowienie o sprostowaniu decyzji.
Pismo z dnia 27 listopada 2003 r. jest podpisane przez dr Z. B. który, jak wynika z akt sprawy, nie był uprawniony do wydawania decyzji w imieniu Ministra Kultury.
Należy także podkreślić, że przepis art. 113 § 1 Kpa nadaje organom administracji uprawnienie do poprawiania oczywistych błędów w wydanych decyzjach. Przepis ten w żaden sposób nie może zmierzać do zmiany rozstrzygnięcia (por. M. Jaśkowska A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Zakamycze 2000 str. 651). Tymczasem poprawiona w nieprawidłowym trybie decyzja Ministra Kultury z dnia [...] września 2003 r. jest niekorzystna dla strony.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. W oparciu o art. 152 w/w ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.