Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1853/06

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung przewodniczący
Sędzia WSA Anna Mierzejewska przewodniczący
Sędzia WSA Joanna Kube przewodniczący, sprawozdawca
Bogumiła Kobierska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 23 stycznia 2007 r.
Sprawa
sprawy ze skargi E.N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę

Uzasadnienie

Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 127 § 2 kpa oraz art. 92 ust. 1, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2000 r. Nr 7, poz. 1071 ze zm.) i § 1 ust. 2 pkt 3, § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania E.N., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że przyczyną odmowy przyznania przedmiotowego świadczenia było ziszczenie się przesłanki odmownej z przepisu § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wskazano bowiem, że z akt sprawy wynika, że zarówno były mąż wnioskodawczyni D.W. jak i obecny P.P. otrzymali pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów.

Organ w sprawie ustalił, że E.N. jest policjantką Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] od [...] lutego 1996 r. Wymieniona wraz z mężem P.P., z którym zawarła związek małżeński [...] grudnia 2003 r. oraz córką W. zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w L. do którego nie ma tytułu prawnego.

Wymieniona w oświadczeniu mieszkaniowym z dnia [...] kwietnia 2006 r. złożonym w celu ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od dnia [...] lutego 2006 r. podała, że była uwzględniona w decyzjach o przyznaniu jej byłemu mężowi D.W. policjantowi KWP w [...] pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego położonego w T. (decyzja Komendanta Rejonowego Policji w [...] nr [...] z [...] listopada 1995 r. oraz z dnia [...] listopada 1996 r. nr [...], a także decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. nr [...]). Wnioskodawczyni jednocześnie podała, że budowa domu jednorodzinnego nie została zakończona i aktualnie toczy się postępowanie sądowe o podział majątku wspólnego byłych małżonków.

Organ ustalił również, że równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego otrzymywał do dnia [...] lutego 2006 r., tj. daty zwolnienia ze służby w Policji, P.P. mąż wnioskodawczyni. Z dokumentacji zgromadzonej w sprawie przyznania mu tego świadczenia pieniężnego wynika, że jest on współwłaścicielem spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. [...]. Na przedmiotowe zaś mieszkanie jego była żona U.P. otrzymała pomoc finansową z resortu spraw wewnętrznych decyzją Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 1985 r. nr [...]. Organ zwrócił uwagę, że decyzją tą objęto również P.P..

W skardze do Sądu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając organowi rażące naruszenie przepisu art. 92 ust. 1 ustawy o Policji oraz przepisu § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wnosząca skargę stwierdziła, iż fakt, że w przeszłości była uwzględniona w decyzjach o przyznaniu pomocy finansowej jej byłemu mężowi nie może stanowić ujemnej przesłanki skutkującej obecnie odmową przyznania jej przedmiotowego równoważnika. W jej ocenie, nie może ponosić żadnych konsekwencji prawnych z tytułu przyznanej pomocy finansowej jej byłemu mężowi D.W., który był jedynym adresatem tych decyzji.

Stwierdziła także, że podobnie jej mąż P.P., który był ujęty w decyzji o przyznaniu pomocy finansowej jego byłej żonie nie powinien ponosić obecnie skutków z tym związanych. Poinformowała, że obecnie toczy się przed sądem cywilnym postępowanie o podział majątku wspólnego między nią a D.W., a daty zakończenia tego procesu nie można przewidzieć.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do art. 1 § 2 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 88 ust. 1 ustawy o Policji przyjmuje jako zasadę, że policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej.

Pochodną prawa do lokalu mieszkalnego jest prawo do równoważnika pieniężnego przysługującego funkcjonariuszowi za brak lokalu. Stosownie, bowiem do art. 92 ust. 1 powołanej wyżej ustawy równoważnik pieniężny przysługuje, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej.

Całokształt uregulowania dotyczącego równoważnika określonego w art. 92 ustawy o Policji wskazuje, że ustawodawca nie wprowadził elementów uznaniowości w proces jego przyznawania. Podmiot spełniający przesłanki, od których zależy prawo do tego świadczenia, nabywa je bowiem z mocy samego prawa. Jedynymi elementami, które wymagają ustalenia przed wydaniem decyzji zaś są: fakt nieotrzymania przez policjanta pomocy finansowej w trybie art. 94 ustawy oraz określenie wysokości tego świadczenia w konkretnym przypadku z uwzględnieniem okoliczności wskazanych w art. 88 ust. 1 tej ustawy.

Jak wynika z akt sprawy, P.P. od [...] grudnia 2003 r. małżonek skarżącej, decyzją Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 1985 r. nr [...] wydaną na podstawie Uchwały Nr 154 Rady Ministrów z dnia 6 lipca 1973 r. w sprawie pomocy Państwa dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej na budownictwo mieszkaniowe (M. P. Nr 32, poz. 193) otrzymał dodatkową ulgę w formie pomocy finansowej bezzwrotnej na mieszkanie spółdzielcze w S., którego jest współwłaścicielem. W ocenie Sądu fakt, że powołana decyzja była skierowana do U.P., ówczesnej jego żony, nie zmienia faktu, że P.P. jako jej mąż był objęty tą pomocą, a zatem organ prawidłowo wskazał, że brak jest podstaw do przyznania E.N. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki z § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

Ponadto należy stwierdzić, że skarżącej równoważnik pieniężny się nie należy również z tego względu, że ona sama otrzymała pomoc finansową przewidzianą w przepisie art. 94 ustawy o Policji. Wobec tego w sprawie wykluczone jest przyznanie tego świadczenia pieniężnego w związku z brzmieniem § 1 ust. 2 pkt 2 powoływanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r.

Jak wynika bowiem z decyzji Komendanta Rejonowego Policji w [...] nr [...] z [...] dnia listopada 1995 r. oraz [...] listopada 1996 r. nr [...], a także z decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. nr [...] E.N. oraz jej mężowi D.W. została przyznana pomoc na budowę domu jednorodzinnego położonego w T..

Należy podkreślić, że na przyjęcie, że została udzielona pomoc finansowa w trybie art. 94 ustawy o Policji nie ma wpływu fakt, że zarówno małżonek skarżącej jak i sama skarżąca uzyskali tę pomoc w trakcie trwania małżeństw następnie rozwiązanych. Należy bowiem stwierdzić, że sam rozwód małżonków nie niweczy skutków tej pomocy. Wobec tego podział majątku dorobkowego byłych małżonków jest odrębną kwestią, która nie ma wpływu na stwierdzenie zaistnienia faktu otrzymania przez każdego z nich pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów.

Zdaniem Sądu, nie ma wpływu na wynik sprawy fakt, że zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie powołał jako podstawy odmowy przyznania równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, mimo zaistnienia, przesłanki określonej w § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.