Uzasadnienie
Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania K. L. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej na wykup lokalu mieszkalnego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 94 ust. 1 w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), art. 29 i art. 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.), § 1, 3, 3a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468 z późn. zm.), w dniu [...] listopada 2011 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał m.in., że w myśl art. 88 ustawy o Policji, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Prawo to realizowane jest w formie rzeczowej – przez przydział mieszkania na podstawie decyzji administracyjnej, bądź finansowej – przez przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego we własnym zakresie.
Z treści art. 94 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość.
Zgodnie z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, lokalu mieszkalnego nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej.
K. L. w dacie złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, tj. w dniu [...] lipca 2010 r. posiadał już lokal mieszkalny, który następnie w dniu [...] lipca 2011 r. nabył na własność.
Istotne w niniejszej sprawie jest, że lokal mieszkalny zajmowany przez skarżącego w K. znajduje się w miejscowości pobliskiej w stosunku do W., tj. miejsca w którym ww. pełnił służbę do dnia [...] czerwca 1994 r. przed zwolnieniem ze służby.
Decyzja Komendanta Głównego Policji stała się przedmiotem skargi wniesionej przez K. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżący w skardze podniósł, że zaskarżona decyzja "nie posiada oznaczenia urzędu – art. 107 § 1 kpa w zw. z art. 16c.3 ustawy z 2005 r. Nr 235, poz. 2000 ". Zarzucił również, że " obie ww. decyzje, bez materiału dowodowego decydują błędnie o tym, że K. jest miejscowością pobliską, której definicję określa art. 88 ust. 4 ustwy o Policji ".
Skarżący wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Na wstępie należy podać, że zasady przyznawania mieszkań funkcjonariuszom Policji zostały uregulowane w Rozdziale 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 88 ust. 1 powołanej ustawy, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. W ust. 4 tego przepisu ustawodawca zawarł definicję " miejscowości pobliskiej ", którą jest miejscowość, z której czas dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z rozkładem jazdy, łącznie z przesiadkami, nie przekracza w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca zamieszkania do stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca pełnienia służby bez uwzględnienia czasu dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której policjant dojeżdża, oraz miejscowości, w której wykonuje obowiązki służbowe.
Art. 94 ust. 1 ustawy o Policji stanowi, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
Z powyżej przytoczonego przepisu wynika, że pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego może otrzymać funkcjonariusz bądź emeryt policyjny w sytuacji, gdy nie ma on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, tzn. kiedy nie doszło do realizacji jego prawa określonego w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji.
Podkreślić należy, że sytuacja mieszkaniowa funkcjonariusza składającego wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia ma decydujące znaczenie przy podejmowaniu decyzji w tym przedmiocie.
Z akt sprawy wynika, że skarżący ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscowości pobliskiej, co skutkuje, że przedmiotowa pomoc finansowa nie mogła mu zostać udzielona.
Co prawda skarżący kwestionuje, że zajmowany przez niego lokal mieszkalny nie znajduje się w miejscowości pobliskiej, to w ocenie Sądu, okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Organ czas przejazdu skarżącego ustalił bowiem na podstawie jego rozliczeń delegacji (k. 47 akt administracyjnych).
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd stwierdził, że są one niezasadne i nie mogły zostać uwzględnione.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji orzeczenia.