Uzasadnienie
[...] Komendant Wojewódzki Policji w K., działając na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 i art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 266, poz. 2246), w dniu [...] czerwca 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Miejskiego Policji w N. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] o wygaśnięciu z dniem [...] stycznia 2006 r. decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. Komendanta Miejskiego Policji w N., przyznającej G. M. równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.
Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 Kodeks postępowania administracyjnego, art. 91 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58), w dniu [...] sierpnia 2009 r. wydał decyzję nr [...], która utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał m. in., że dokonana w dniu 28 grudnia 2005 r. nowelizacja rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego uchyliła § 8 i § 9 tego rozporządzenia, co bezpośrednio skutkowało utratą z dniem 1 stycznia 2006 r. uprawnień do przedmiotowego świadczenia pieniężnego przez emerytów i rencistów policyjnych, co spowodowało bezprzedmiotowość dotychczasowego stosunku prawnego, opartego na prawomocnym orzeczeniu o przyznaniu świadczenia. Samo zaistnienie bezprzedmiotowości nie prowadzi do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w trybie art. 162 § 1 pkt 1 Kpa. Takie rozstrzygnięcie powinno również znaleźć uzasadnienie w regułach określonych jako interes publiczny lub słuszny interes strony. Pozostawienie w obrocie prawnym decyzji bezprzedmiotowej pozostaje w kolizji z interesem społecznym i z tych względów należało wydać decyzję o jej wygaśnięciu.
Decyzja Komendanta Głównego Policji stała się przedmiotem skargi wniesionej przez G. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. W skardze skarżąca podniosła, iż żaden z obowiązujących przepisów nie nakazuje stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o przyznaniu równoważnika za remont lokalu mieszkalnego emerytowi, renciście policyjnemu i osobie uprawnionej do renty rodzinnej. Zdaniem skarżącej, organ nie wykazał, iż wydanie takiej decyzji leży w interesie społecznym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo.
Na wstępie należy stwierdzić, że uchylenie przepisu stanowiącego podstawę prawną decyzji administracyjnej, nie stanowi samoistnej przesłanki do wydania decyzji o jej wygaśnięciu. Zgodnie bowiem z art. 162 § 1 pkt 1 Kpa, przesłanką wygaśnięcia decyzji jest jej bezprzedmiotowość. W związku z uchyleniem przepisu, który stanowił podstawę materialnoprawną decyzji, wydanie decyzji o jej wygaśnięciu z powodu jej bezprzedmiotowości może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy w przepisach zmieniających (uchylających) określony został taki skutek. Samo uchylenie, czy też zmiana przepisu powoduje, iż brak jest przepisu zezwalającego na wydanie decyzji. Nie powoduje to jednak wygaśnięcia uprawnień nabytych na podstawie decyzji wydanych na podstawie uchylonego bądź zmienionego przepisu. Decyzje te nie stają się bezprzedmiotowe, gdyż dotyczą uprawnień wcześniej nabytych.
W kwestii skutków prawnych związanych z uchyleniem § 8 przedmiotowego rozporządzenia wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 października 2008 r. sygn. akt U 4/08 (OTK-A 2008/8/141), stwierdzając, iż emerytowi prawo do równoważnika nie przysługuje, gdyż świadczenie to może być przyznane wyłącznie funkcjonariuszom pozostającym w służbie.
Podkreślić należy, że uchylenie powyżej określonego przepisu, niepołączone z wydaniem decyzji o cofnięciu przyznanego wcześniej skarżącej prawa do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, nie mogło być jedyną przyczyną do wydania decyzji o jej wygaśnięciu.
Zdaniem Sądu, decyzja Komendanta Miejskiego Policji w N. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] o wygaśnięciu z dniem 1 stycznia 2006 r. decyzji z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] przyznającej skarżącej przedmiotowe świadczenie pieniężne, została wydana z rażącym naruszeniem art. 162 § 1 pkt 1 Kpa.
Rozpoznając ponownie sprawę, organ zobowiązany jest dokonać oceny stanu faktycznego pod kątem stosowania art. 161 § 1 pkt 1 Kpa, mając na uwadze wykładnię tego przepisu dokonaną powyżej.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.), orzekł, jak w sentencji.