Uzasadnienie
Starosta [...], działając na podstawie art. 37k ust. 1 pkt 1-4, art. 37l, art. 6 ustawy z dnia 14 grudnia o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) i art. 29 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (DZ. U. Nr 120 poz. 1252) oraz art. 104 kpa, decyzją Nr ESI-520-3331/AG/2004 z dnia 16 czerwca 2004 r. odmówił panu R. G. przyznania świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] kwietnia 2004 r. W uzasadnieniu organ podniósł, że pan R. G. zarejestrował się jako osoba bezrobotna w dniu [...] czerwca 2001 r. i decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r. uznano go za bezrobotnego, przyznając jednocześnie prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lipca 2001 r. W dniu [...] listopada bezrobotny złożył wniosek do [...] Urzędu Pracy w C. o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego. Starosta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] przyznał skarżącemu od dnia [...] listopada 2001 r. prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] listopada 2001 r., uwzględniając okres ostatnia pobieranego zasiłku dla bezrobotnych oraz staż pracy.
W dniu 22 czerwca 2004 r. pan R. G. złożył wniosek o przyznanie mu świadczenia przedemerytalnego. Organ, badając, odmówił jednak przyznania świadczenia, przywołując treść art. 37k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który wskazuje, iż świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, która spełnia następujące warunki:
- 1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn lub
- 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub
- 3) do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub
- 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. 2002 r. Nr 9, poz. 85, Nr 127, poz. 1088 i Nr 155, poz. 1287), lub
- 5) zakończyła okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 19 ust. 2a, i w wyniku zaliczenia go do okresu uprawniającego do emerytury spełnia warunki określone w pkt 1.
Nadto organ przywołał treść art. 37l ust. 1 cyt. ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r., zgodnie z którym prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy spełniała warunki do jego nabycia. Zdaniem organu pan R. G. nie spełnił tego wymogu, ponieważ w dniu rejestracji nie posiadał wieku 55 lat, zatem brak jest przesłanki do przyznania skarżącemu świadczenia.
W dniu 26 lipca 2004 r. odwołanie od tej decyzji wniósł pan R. G. podnosząc, że podstawą decyzji Starosty [...] była decyzja ZUS, która jest przedmiotem postępowania sądowego, a organ nie analizował samodzielnie stażu zawodowego skarżącego, który jego zdaniem uzasadnia przyznanie mu świadczenia przedemerytalnego.
Wojewoda [...], działając na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6, art. 37k ust. 1 i art. 37l ustawy z dnia 14 grudnia o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w zw. z art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych, w zw. z art. 138§ 1 pkt kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ponownie przywołał treść przepisów art. 37K i 37l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, wskazując, że przyznanie zasiłku przedemerytalnego uwarunkowane jest tym, aby skarżący spełniał warunki do jego przyznania w dniu jego rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Nie ma możliwości, aby osoba, która później spełni ten warunek, mogła otrzymać świadczenie.
W dniu 3 września 2004 r. pan R. G. złożył skargę na powyższą decyzję. W skardze podniósł on, że ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jest sprzeczna z Konstytucją, ponieważ był ponad 30 razy nowelizowana i przez to wprowadza nierówność wobec prawa, ponieważ wysokość świadczenia zależy od okresu, w którym dana osoba się zarejestrowała. Nadto wskazał, że jego zdaniem organy obu instancji nie dokonały dokładnej analizy jego pracy zawodowej, a oparto się jedynie na nieprawomocnej decyzji ZUS.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z wyżej przytoczonymi przepisami sądy administracyjne nie są uprawnione do badania zgodności z konstytucją aktów prawnych. Zgodnie z przepisami Konstytucji RP – art. 10, 175 ust. 1, art. 177, art. 183 i 184 sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie powierzonych im zadań i nie mogą zastępować, czy wchodzić w kompetencje innych sadów lub trybunałów. Uprawnienie do badania zgodności danego aktu prawnego posiada jedynie Trybunał Konstytucyjny. Stąd, przedmiotem rozpatrywania przez sąd skargi była zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa. Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 29 ust 2 i ust 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych, osoby, które do dnia przejęcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznawania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych zarejestrowały się w urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, nabywają to prawo na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, natomiast powiatowe urzędy pracy do dnia przejęcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznawania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych ustalają i wypłacają świadczenia przedemerytalne osobom zarejestrowanym w powiatowych urzędach pracy do dnia przejęcia na zasadach określonych w przepisach ustawy ww. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Oznacza to, że nadal wobec osób, które zarejestrowały się przed wejściem w życie ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z przepisami ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu uprawnionym do otrzymania świadczenia przedemerytalnego jest osoba, która łączenie spełnia 3 warunki:
- - jest bezrobotnym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt ww. ustawy,
- - spełnia warunki, które umożliwiają jej nabycie prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz
- - spełnia warunki opisane w art. 37k ww. ustawy, tj.:
- 1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn lub
- 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub
- 3) do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub
- 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. 2002 r. Nr 9, poz. 85, Nr 127, poz. 1088 i Nr 155, poz. 1287), lub
- 5) zakończyła okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 19 ust. 2a i w wyniku zaliczenia go do okresu uprawniającego do emerytury spełnia warunki określone w pkt 1.
Należy wskazać, że warunki te zgodnie z art. 37l uprawniony do otrzymania świadczenia musi spełniać w chwili rejestracji Oznacza to, że ustawodawca nie przewidział możliwości, aby w trakcie pobierania zasiłku dla bezrobotnych albo zasiłku przedemerytalnego można było nabyć uprawnienia do przyznania świadczenia przedemerytalnego. Skarżący w chwili rejestracji w powiatowym urzędzie pracy posiadał ukończone 52 lata i choć w chwili złożenia wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego ukończył 55 lat, to jednak przepisy nie przewidują możliwości automatycznego przechodzenia z zasiłku przedemerytalnego na świadczenie przedemerytalne. Z akt sprawy wynika także, że organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, zbierając i oceniając w sposób prawidłowy materiał dowodowy.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.