Uzasadnienie
Z. z siedzibą w K. - Biuro w S. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił pismo Pełnomocnika Rządu do Spraw Budowy Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...], w którym poinformowano Z., że Ministerstwo Infrastruktury nie przygotowywało ani też nie przekazywało do Europejskiego Banku Inwestycyjnego wewnętrznego dokumentu z dnia 13 kwietnia 2005r. na potrzeby Rady Dyrektorów Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury, a następnie Minister Transportu i Budownictwa (obecnie Minister Transportu) wniósł o jej odrzucenie.
W uzasadnieniu swego stanowiska procesowego organ podniósł, że pismo objęte skargą nie jest decyzją administracyjną, toteż skarga jest niedopuszczalna. Z drugiej strony, nawet gdyby nią było to i tak skarga winna ulec odrzuceniu z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy odnieść się do kwestii oznaczenia organu, jako podmiotu postępowania sądowoadministracyjnego.
Skarga w niniejszej sprawie dotyczy pisma Pełnomocnika Rządu do Spraw Budowy Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...], natomiast całość sprawy wyrasta na płaszczyźnie dostępu do informacji publicznej.
Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) Pełnomocnik Rządu do Spraw Budowy Dróg Krajowych i Autostrad, jako wyodrębniony w strukturze organizacyjnej Ministerstwa Infrastruktury podmiot w randze sekretarza lub podsekretarza stanu (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2003r. w sprawie ustanowienia Pełnomocnika Rządu do Spraw Budowy Dróg Krajowych i Autostrad - Dz. U. Nr 118, poz. 1109 z późn. zm.), byłby niewątpliwie zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. Również w sytuacji istnienia podstaw do odmowy jej udostępnienia, byłby uprawniony do wydania decyzji administracyjnej w trybie tej ustawy.
Na skutek zmian w przepisach wykonawczych, stanowisko Pełnomocnika Rządu do Spraw Budowy Dróg Krajowych i Autostrad przestało istnieć z chwilą utworzenia Ministerstwa Transportu i Budownictwa. Od dnia 31 października 2005r. dotychczasowymi zadaniami Pełnomocnika Rządu do Spraw Budowy Dróg Krajowych i Autostrad zajął się bezpośrednio Minister Transportu i Budownictwa (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 października 2005r. zmieniające rozporządzenie w sprawie utworzenia Ministerstwa Infrastruktury - Dz. U. Nr 220, poz. 1884 i rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 października 2005r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu i Budownictwa - Dz. U. Nr 220, poz. 1900). Od dnia 5 maja 2006r, na podstawie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 maja 2006r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu (Dz. U. Nr 76, poz. 541), działem transportu kieruje Minister Transportu.
W takiej sytuacji przyjąć zatem należy, że doszło do sukcesji całości praw i obowiązków Pełnomocnika Rządu do Spraw Budowy Dróg Krajowych i Autostrad przez Ministra Transportu.
Przechodząc do kolejnych kwestii należy zaznaczyć, że w trybie dostępu do informacji publicznej decyzja administracyjna o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej wydawana jest tylko wtedy, gdy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (nie licząc przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej o charakterze przetworzonym, gdy wnioskodawca nie wykaże, by spełnienie jego żądania było szczególnie istotne dla interesu publicznego).
Objęte skargą pismo Pełnomocnika Rządu do Spraw Budowy Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...] nie jest decyzją administracyjną, wydaną w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pismo zawiera jedynie treści informacyjne, brak w nim natomiast walorów decyzyjnych.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 6) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 7) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Wobec tego, że skarga dotyczy pisma, nie zaś decyzji administracyjnej, ani postanowienia czy innego aktu lub czynności, o których mowa w przywołanym przepisie, w takiej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.