Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. [...] Sąd Rejonowy [...] dokonał reasumpcji postanowienia z dnia [...] października 2011 r. o przekazaniu do Sądu Rejonowego [...] sprawy z powództwa A. G. przeciwko Skarbowi Państwa - Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej w Warszawie o zapłatę, w ten sposób, że przekazał ww. sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu powołanego na wstępie orzeczenia Sąd Rejonowy [...] podniósł, że w dniu [...] września 2011 r. pełnomocnik powoda A. G. wniósł o zasądzenie na jego rzecz kwoty 11.547,05 zł tytułem należności związanych z pełnieniem służby wojskowej, a zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia 1996 r. (sygn. akt III PO 12/96) sprawy o roszczenia wynikające ze stosunku służbowego zawodowych żołnierzy nie są sprawami pracowniczymi ani cywilnymi w rozumieniu Kodeksu postępowania cywilnego, lecz sprawami administracyjnymi.
Postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. zostało doręczone w dniu [...] czerwca 2012 r. radcy prawnemu J. K. umocowanemu do wytoczenia powództwa o zapłatę w imieniu A. G. przeciwko Skarbowi Państwa - Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej w Warszawie oraz reprezentowania w tej sprawie przed Sądem pierwszej i ewentualnie drugiej instancji.
Wobec uprawomocnienia się orzeczenia Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., sprawa z powództwa A. G. przeciwko Skarbowi Państwa - Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej w Warszawie o zapłatę została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, w którym zarejestrowano ją pod sygn. akt II SA/Wa 1866/12 jako sprawę ze skargi A. G. w przedmiocie należności związanych z pełnieniem zawodowej służby wojskowej.
Mając na uwadze okoliczność, że w postępowaniu przez Sądem powszechnym A. G. był reprezentowany przez radcę prawnego J. K., który podpisał pozew o zapłatę z dnia [...] września 2011 r. stanowiący w postępowaniu sądowoadministracyjnym skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dwukrotnie wzywał radcę prawnego J. K. (pismami z dnia [...] października 2012 r. i [...] listopada 2012 r.) do nadesłania pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do reprezentowania A. G. przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na te wezwania radca prawny J. K. (w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r.) poinformował tut. Sąd, że A. G. nie udzielał mu pełnomocnictwa do reprezentowania przed organami administracji czy sądami administracyjnymi oraz wniósł o zwrócenie sprawy do Sądu Rejonowego [...]
W związku z powyższym, pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Sąd poinformował skarżącego A. G., iż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.) nie przewidują możliwości zwrotu sprawy Sądowi powszechnemu, który uznał się za niewłaściwy do jej rozpoznania. Nadto zgodnie z art. 58 § 4 p.p.s.a., Sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu niewłaściwości drogi sądowoadministracyjnej, jeżeli w tej sprawie Sąd powszechny uznał się za niewłaściwy.
Jednocześnie w ww. piśmie Sądu z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał osobiście 12 grudnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) i dotychczas go nie wykonał. Natomiast w dniu [...] grudnia 2012 r. skarżący nadał do Sądu pismo, w którym wskazał, że nie kierował skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ponieważ Sąd ten nie jest właściwy do rozpatrzenia jego sprawy odszkodowawczej. Składał bowiem pozew do Sądu powszechnego i jego wolą było rozpoznanie tej sprawy jako powództwa o odszkodowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, m. in. powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do treści 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarga (którą stanowi pozew o zapłatę z dnia [...] września 2011 r.) została podpisana przez radcę prawnego J. K. - umocowanego do reprezentowania A. G. wyłącznie przed Sądem powszechnym, dlatego konieczne było wezwanie strony skarżącej do podpisania skargi. Wezwanie w tym przedmiocie skarżący odebrał 12 grudnia 2012 r., a zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie upływał 19 grudnia 2012 r. Wobec bezskutecznego upływu powyższego terminu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
Na marginesie zauważyć wypada, iż z treści skargi (tj. pozwu z dnia [...] września 2011 r.) wynika, że skarżący domaga się od Skarbu Państwa - Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej odszkodowania z tytułu niewykorzystania zaległych dni wolnych od służby w związku z pełnieniem służb dyżurnych. W piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący stanowczo wyraził wolę rozpatrzenia jego "sprawy odszkodowawczej" przez Sąd powszechny, podnosząc iż Sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania. W tym kontekście raz jeszcze należy podkreślić, iż nie ma podstaw prawnych umożliwiających Sądowi administracyjnemu zwrócenie sprawy Sądowi powszechnemu. Przepis art. 58 § 4 p.p.s.a. stanowi bowiem szczególną podstawę właściwości Sądu administracyjnego - nawet w przypadku, gdy sprawa należy de facto do właściwości Sądu powszechnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1912/10, LEX nr 743349).