Uzasadnienie
A.S., działając przez ustanowionego pełnomocnika, wystąpił w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na trudną sytuację finansową.
We wniosku wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną – M. oraz pełnoletnimi dziećmi – S. i H., a na dochód rodziny składa się jedynie jego wynagrodzenie za pracę w wysokości 3.789,36 zł brutto – około 2.800 zł netto miesięcznie.
Podniósł, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 3,5 ha, a żona – dom o wielkości 250 m2.
Powyższy wniosek uzupełnił pismem z dnia 30 stycznia 2014 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oznacza to, że jedynym kryterium, podlegającym ocenie przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest stan majątkowy wnioskującego oraz ewentualnie osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.
Należy zauważyć, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w tym postępowaniu. Natomiast prawo pomocy wywodzi się z tzw. prawa ubogich, dlatego też pomoc państwa wyrażona w przepisach o prawie pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym skierowana jest do osób, które albo mają bardzo niskie dochody, albo ich w ogóle nie posiadają, tj. do osób, które z uwagi na bardzo ciężką sytuację materialną, często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych. Jak wynika ze złożonego wniosku PPF oraz akt sprawy, obecnie skarżący posiada stałe dochody, ustanowił pełnomocnika z urzędu oraz uiścił należny wpis od skargi w niniejszej sprawie (200 zł).
W związku z powyższym należy uznać, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.