Uzasadnienie
D. S. złożyła w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Małżonkowie nie osiągają żadnych stałych miesięcznych dochodów od maja 2005 r., ale nie są zarejestrowani jako osoby bezrobotne. Strona podała, że nie posiadają środków na dojazdy do urzędu pracy. Nie korzystają również ze świadczeń z zakresu pomocy społecznej. Utrzymują się dzięki pomocy swoich dorosłych dzieci. Opłaty za lokal ponoszone są przez córkę, w której mieszkaniu wnioskodawczyni wraz z mężem mieszka. Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że nie ma wraz z mężem żadnego majątku, w tym oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni nie pracuje od kilku lat, a utrzymuje się w raz z mężem z pomocy otrzymywanej od dorosłych dzieci, które wraz z rodzinami mieszkają za granicą. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (wpis od wniesionej skargi wynosi 200 zł) bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża, a tym samym, że spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.