Uzasadnienie
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z [...] września 2015 r. Nr [...] na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej z [...] lipca 2015 r. Nr [...], którą to decyzją przeniósł H.S. do dalszego pełnienia służby w Komendzie Powiatowej w K..
Jako podstawę materialnoprawną przeniesienia służby funkcjonariusza (z G. do K.) organ podał art. 37 c ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 37 d ust. 1 pkt 2 ustawy z 24 sierpnia 1991 o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. Z 2013 r. poz. 1340 z późn. zm.).
W motywach uzasadnienia organ wyjaśnił, że wcześniejszą decyzję uchyloną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1584/13 organ przeniósł H.S. do pełnienia służby w Komendzie Powiatowej PSP w K.. Wskazał, że postępowanie w przedmiocie przeniesienia H.S. do służby w innej miejscowości (z G. do K.) toczy się od 2008 r.
Podał, że H.S. podważała kolejne decyzje dotyczące jej przeniesienia służbowego, unikała kontaktów służbowych.
Organ wskazał, że z uwagi na brak wolnych stanowisk w Komendzie Wojewódzkiej PSP w G. w systemie codziennym, pełną i optymalną obsadę personalną należało H.S. na podstawie art. 37c ust. 3 pkt 1 ustawy o PSP przenieść z urzędu do pełnienia służby w Komendzie Państwowej PSP w K.. Wyjaśnił, że H.S. posiada lokal mieszkalny w miejscowości Z. w powiecie K. tj. w miejscowości będącej siedzibą docelowej jednostki organizacyjnej PSK K. Wskazał, że jednostka w K. znajduje się około 12 km od miejsca zamieszkania H.S., natomiast do jednostki w G. strona ma ponad 20 km.
Tym samym zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o PSP Z. i K. są miejscowościami pobliskimi. Organ stwierdził też, że H.S. posiada doświadczenie w zakresie prowadzenia spraw kwatermistrzowskich wobec zajmowania się tymi sprawami od 2004 r. w Komendzie Wojewódzkiej w G. Wyjaśnił też, że H.S. nie jest członkiem struktury związkowej i nie podlega ochronie prawnej przez związek zawodowy. Nadto wskazał, że z Komendy Wojewódzkiej PSP w G. do KP PSP K. przekazano etat co w pełni uzasadnia przeniesienie H.S. do Komendy Powiatowej PSP w K..
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi H.S. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz jej poprzedzającej i umorzenie postępowania, ew. ich uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania organowi, skarżąca zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego i procesowego w stopniu rażącym
Skarżąca podniosła, że orzecznictwo sądowo administracyjne wyklucza przeniesienie strażaka do pełnienia służby w innej miejscowości bez jego zgody w razie działania z urzędu. Wskazała, że zaskarżona decyzja jest siódmym rozstrzygnięciem na przestrzeni 7 lat dotyczącym jej przeniesienia do PSP w K.. Twierdziła, że przełożony służbowy od 7 lat próbuje przenieść ją do innej jednostki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że H.S. była jedynym strażakiem pełniącym służbę w Komendzie Wojewódzkiej PSP w G., która mieszka w miejscowości pobliskiej w stosunku do jednostki PSP Komendy Powiatowej w K. w której są wakaty. Z uwagi na to, że w jednostce w G. nie ma wolnych stanowisk a w miejscowości pobliskiej są wolne stanowiska, przeniesienie H.S. do tej jednostki jest dla potrzeb służby idealnym rozwiązaniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do art. 37c ust. 3 pkt 1 ustawy z 24 sierpnia 1991 o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1340 z późn. zm.). Z urzędu do jednostki organizacyjnej w innej miejscowości w razie posiadania lokalu mieszkalnego w miejscowości będącej siedzibą jednostki organizacyjnej, w której ma pełnić służbę, albo w miejscowości pobliskiej.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżącą H.S. organ przeniósł z urzędu do dalszego pełnienia służby w K. Bezsporne też jest, że miejscowość w której skarżąca zamieszkuje Z. oddalone jest od K. około 12 km jest miejscowością pobliską w rozumieniu ustawy o PSP.
Sporne jest (podnoszone w skardze) czy do przeniesienia w oparciu o art. 37c ust. 3 pkt 1 ustawy może dojść bez zgody funkcjonariusza.
W ocenie Sądu zarzut skarżącej, iż nie mogło dojść do jej przeniesienia bez jej zgody nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wykładnia art. 37c ust. 3 pkt 1 ustawy o PSP nie budzi żadnych wątpliwości, że strażak może być przeniesiony z urzędu (a zatem bez zgody) do jednostki organizacyjnej w innej miejscowości jeżeli posiada lokal mieszkalny w siedzibie tej jednostki lub w miejscowości pobliskiej.
Wbrew twierdzeniom skarżącej przywołany w jej skardze wyrok NSA sygn. akt I OSK 836/08 z dnia 8 maja 2009 r. nie potwierdza, iż do przeniesienia strażaka z urzędu w trybie art. 37c ust. 1 ustawy o PSP wymagana jest jego zgoda. W przywołanym wyroku doszło do przeniesienia strażaka w oparciu o inną podstawę prawną a mianowicie na podstawie art. 37c ust. 2 ustawy. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie doszło do przeniesienia skarżącej na innej podstawie prawnej tj. na mocy art. 37c ust. 3 ustawy. Już tylko z tego powodu (różnych podstaw prawnych przeniesienia strażaka) wyrok ten nie może potwierdzać twierdzeń i hipotez skarżącej.
W ocenie Sądu organ nie przekroczył też granic uznania skoro H.S. była jedynym strażakiem pełniącym służbę w Komendzie Wojewódzkiej PSP w G., która mieszka w miejscowości pobliskiej w stosunku do jednostki w której są wolne wakaty – jednostki w K..
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 w zw. Z art. 132 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.