Uzasadnienie
C. K. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") wnioskiem z dnia 26 stycznia 2015 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, a wyłącznym źródłem jego utrzymania jest dochód osiągany z tytułu umowy najmu lokalu mieszkalnego w wysokości 550 zł miesięczne.
Ponadto sytuacja majątkowa skarżącego jest znana z urzędu, bowiem była ona już przedmiotem oceny w ramach wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, złożonego do sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 644/14, w której postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 listopada 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
To zaś oznacza, że rozpatrując wniosek z dnia 26 stycznia 2015 r. można oprzeć się na ustaleniach poczynionych w związku z wcześniej złożonym wnioskiem i to tym bardziej, że od tego czasu sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zasadniczej zmianie.
I tak, skarżący nadal jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Prowadzi sam gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu z tytułu najmu lokalu w dotychczasowej wysokości. Uzyskiwana kwota nie pokrywa stałych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania, w tym opłat za gaz i energię elektryczną, zakupem koniecznych leków, a także jedzenia i środków czystości, dlatego jest zadłużony, a jego zadłużenie ciągle rośnie. W piśmie z dnia 4 listopada 2014 r., nadesłanym do sprawy II SAB/Wa 644/14 wyjaśnił, że jego zadłużenie wynosi: z tytułu opłat eksploatacyjnych za mieszkanie, łącznie z odsetkami, około 4.000 zł, z tytułu podatku dochodowego – 560 zł, z tytułu opłat za gaz i energię elektryczną – około 400 zł, z tytułu opłat od nieruchomości – około 100 zł.
Skarżący nie posiada oszczędności. Majątek skarżącego stanowi zajmowany lokal mieszkalny o pow. 31, 06 m2 oraz lokal stanowiący przedmiot umowy najmu – lokal położony w S.o pow. 25,80 m2.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast dla uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., koniecznym jest wykazanie przez wnioskodawcę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że w chwili obecnej jego sytuacja finansowa jest trudna. Uzyskiwane dochody – 550 zł brutto – nie pokrywają koniecznych wydatków wnioskodawcy, związanych z utrzymaniem mieszkania oraz z zakupem podstawowych artykułów żywnościowych. Jest on obecnie zadłużony na kwotę około 5.000 zł.
W konsekwencji realne możliwości płatnicze skarżącego nie pozwalają mu na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku jego koniecznego utrzymania. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.