Uzasadnienie
Dyrektor Narodowego Archiwum Cyfrowego w W., działając na podstawie art. 12a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 689 ze zm.) oraz art. 104 i art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]:
- 1) zabezpieczył materiały archiwalne wchodzące do narodowego zasobu archiwalnego w postaci części kolekcji zdjęć M. G., zgromadzonych przez F., które podczas ekspertyz przeprowadzonych w dniach: [...] października (notatka z dnia [...] października), [...] października (notatka z dnia [...] oraz [...] października), [...] listopada (uzupełnionej [...] grudnia, notatka z dnia [...] grudnia), [...] stycznia (notatka z [...] stycznia) oraz w dniach [...]-[...] lutego 2013 r. (notatka z dnia [...] lutego 2013 r.) – sprawa o znaku [...] (wcześniej [...]) nie zostały uznane za dokumentację niearchiwalną, będącą w posiadaniu F., [...] w W., poprzez przeniesienie ich do Narodowego Archiwum Cyfrowego przy ul. [...] w W., w celu przechowania do czasu ustania zagrożenia ich utratą przez wywiezienie za granicę bez zezwolenia, o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 ze zm.);
- 2) nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. F., reprezentowany przez likwidatora - r. pr. M. M., złożył odwołanie od ww. decyzji Dyrektora Narodowego Archiwum Cyfrowego w W., wnosząc o jej uchylenie w całości oraz umorzenie postepowania.
Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 12a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 689 ze zm.), decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r. F., reprezentowany przez likwidatora - r. pr. M. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie, uchylenie decyzji ją poprzedzającej oraz umorzenie postępowania, jak również o zasądzenie kosztów postepowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Następnie pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. F. cofnął skargę złożoną 30 sierpnia 2013 r.
W treści ww. pisma strona skarżąca wyjaśniła, że Dyrektor Narodowego Archiwum Cyfrowego w W., po uchyleniu przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] decyzji z [...] lipca 2013 r. nr [...], w dniu [...] sierpnia 2013 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zabezpieczenia materiałów archiwalnych wchodzących do państwowego zasobu archiwalnego w postaci części kolekcji zdjęć M. G., będących w posiadaniu [...] poprzez przeniesienie ich do NAC, w celu przechowania do czasu ustania zagrożenia ich utratą, w szczególności poprzez wywiezienie za granicę bez zezwolenia. Wynikiem tego postępowania było wydanie przez Dyrektora NAC decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], od której Likwidator [...] wniósł [...] stycznia 2014 r. odwołanie do Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych. Po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Narodowego Archiwum Cyfrowego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w całości i umorzył postępowanie przed organem I instancji w całości. W związku z powyższym strona skarżąca uznała, że postępowanie w sprawie skargi z dnia 30 sierpnia 2013 r. stało się bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.
O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.