Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 17 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1893/22

Uzasadnienie

Pismem z dnia 23 września 2022 r. M.R. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia 27 lipca 2022 r., w którym organ odpowiedział skarżącemu na jego pismo z dnia 15 lipca 2022 r. stanowiące ponaglenie w przedmiocie niezałatwienia przez Prezesa Agencji Mienia Wojskowego jego wniosku z 2012 roku o wykup lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...].

Organ w zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie piśmie z dnia 27 lipca 2022 r. wyjaśnił stronie skarżącej, powołując się na art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, z późn. zm.), zwanej dalej: K.p.a., że instytucja ponaglenia służy do zwalczania zarówno bezczynności organów administracyjnych, jak i przewlekłości ich działania, ale dla oceny zasadności i skuteczności wniesionego ponaglenia należy ustalić czy na danym organie spoczywa obowiązek wydania aktu administracyjnego. Prezes Agencji Mienia Wojskowego wskazał, że w związku z tym, że wniosek skarżącego z 2012 r. dotyczył wykupu zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego, to prawo do wniesienia ponaglenia na podstawie art. 37 K.p.a. mu nie przysługuje, a organ nie ma kompetencji do jego rozpoznania, gdyż wniosek o nabycie lokalu mieszkalnego z bonifikatą z zasobów Agencji Mienia Wojskowego ma charakter cywilnoprawny, a nie administracyjnoprawny i jego ewentualnego pozytywnego rozpatrzenia nie kończy wydanie decyzji administracyjnej, a zawarcie umowy kupna sprzedaży w formie aktu notarialnego.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259); zwanej dalej P.p.s.a. - jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga M.R. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według § 2 tego artykułu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Tak ukształtowana regulacja ogranicza zatem kognicję sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych.

Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia 27 lipca 2022 r., w którym organ odpowiedział na wniesione przez skarżącego ponaglenie w sprawie niezałatwienia przez organ jego wniosku z 2012 roku o wykup lokalu mieszkalnego i wskazał, że wniesione przez skarżącego ponaglenie nie może być skuteczne, gdyż dotyczy sprawy o wykup zajmowanego lokalu mieszkalnego, a więc sprawy o charakterze cywilnoprawnej, a nie administracyjnoprawnej, nie rozstrzyga w sposób władczy żadnej sprawy i nie wywołuje skutków prawnych. Zaskarżone pismo ma wyłącznie charakter informacyjny, co prowadzi do wniosku, że przedmiotem skargi skarżącego nie jest żaden akt lub czynność podlegająca kontroli sądu administracyjnego, w szczególności nie jest to akt lub czynność wymieniona w art. 3 § 2 oraz § 3 P.p.s.a.

Skargę, której przedmiotem jest pismo informacyjne należało zatem odrzucić stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a - orzekł, jak w sentencji postanowienia.