Uzasadnienie
Decyzją z [...] lipca 2010 r., utrzymaną w mocy decyzją z [...] października 2010 r., Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nałożył na Polski Związek [...] Okręgowy Zarząd [...] obowiązek o charakterze niepieniężnym, polegający na udostępnieniu [...] S.A. danych osobowych w zakresie imienia, nazwiska oraz adresu zameldowania członków ww. Związku, którzy w ramach Rodzinnego Ogrodu Działkowego [...] użytkują ogródki działkowe o wyszczególnionych numerach.
Z uwagi na niewykonanie powyższego obowiązku przez zobowiązanego, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wystawił tytuł wykonawczy o treści: "nakazuję Polskiemu Związkowi [...] Okręgowemu Zarządowi [...] z siedzibą w W. przy ulicy [...], udostępnienie [...] S.A. z siedzibą w W. przy [...], danych osobowych w zakresie imienia, nazwiska oraz adresu zameldowania członków ww. Związku, którzy w ramach Rodzinnego Ogrodu Działkowego [...] z siedzibą w W. przy ul. [...] użytkują ogródki działkowe oznaczone numerami [...]".
Rozpoznając sprawę, wskutek wniesionych przez zobowiązanego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych postanowieniem z [...] lipca 2013r. oddalił zarzuty. Następnie postanowieniem z [...] lipca 2013 r. utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie w sprawie zarzutów.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że podmiotem zobowiązanym do działania, mocą kwestionowanego tytułu, jest Polski Związek [...]. Podkreślił również, iż wbrew twierdzeniom strony, obowiązek nałożony spornym tytułem jest wykonalny. W tym zakresie powołał się m.in. na protokół oględzin sporządzony przez inspektora organu podczas oględzin dokumentów strony znajdujących się w budynku przy ul. [...], z którego wynika, że strona dysponuje danymi osobowymi, w tym adresami zameldowania, użytkowników Rodzinnego Ogrodu Działkowego [...].
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Polski Związek [...] Okręgowy Zarząd [...], wywiódł skargę do tutejszego Sądu, domagając się uchylenia kwestionowanego postanowienia. Zarzucił organowi naruszenie art. 33 pkt 5 i 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak również art. 7, 8, 11, 77 i 107 § 3 K.p.a. W uzasadnieniu podniósł, że obowiązek nałożony decyzją z [...] lipca 2010 r. był i pozostaje nadal niewykonalny. Skarżący nie dysponuje bowiem adresami zameldowania swoich członków.
Skarżący zwrócił także uwagę na fakt nieprecyzyjnego oznaczenia strony zobowiązanej do działania. Podmiotem posiadającym osobowość prawną oraz posiadającym członków jest bowiem tylko Polski Związek [...] Okręgowy Zarząd [...] jest zaś jedynie terenową jednostką organizacyjną [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w skarżony postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.
Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego, jako wadliwe.
Istota sprawy w jej realiach przedmiotowych sprowadzała się do oceny tego, czy organ prawidłowo określił w tytule wykonawczym podmiot zobowiązany do działania. Kwestia ta jest o tyle istotna, gdyż oznaczenie strony zobowiązanej w tytule wykonawczym, nie może nastręczać żadnych wątpliwości, co do tego, kogo zobowiązanie dotyczy. Wszelkie rozbieżności, czy wątpliwości w tym zakresie prowadzić będą do stwierdzenia, że dany tytuł wykonawczy nie nadaje się do egzekucji. Niejednoznaczne określenie zobowiązanego sprawia bowiem, że nie jest widomym to, wobec jakiego podmiotu prowadzić egzekucję.
Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, iż kwestionowany tytuł wykonawczy nie spełnia ww. kryteriów w zakresie poprawnego oznaczenia zobowiązanego. Określając podmiot, na który zostały nałożone dane obowiązki działania, organ posłużył się bowiem łącznie nazwą organizacji społecznej zarejestrowanej w Krajowym Rejestrze Sądowym i posiadającej osobowość prawną, jak również nazwą terenowej jednostki organizacyjnej przedmiotowej organizacji społecznej. Takie oznaczenie adresata tytułu wykonawczego sprawia, że nie jest wiadomym to, kogo de facto ma dotyczyć obowiązek opisany w tytule. W efekcie, egzekucja prowadzona na podstawie takiego tytułu, jawi się jako nieskuteczna.
Zwrócić także należy uwagę na to, że w spornym tytule, określając zobowiązanego, organ posłużył się adresem terenowej jednostki organizacyjnej Polskiego Związku [...], który jest adresem innym niż ten, pod jakim znajduje się siedziba Polskiego Związku [...]. To zaś dodatkowo utrudnia ustalenie tego, jaki podmiot organ uczynił zobowiązanym do działania.
Pomocą w rozstrzygnięciu powyższej wątpliwości nie jest także treść uzasadnienia skarżonego postanowienia. Teza postawiona w nim przez organ, iż sformułowanie "członków ww. związku", odnosi się do Polskiego Związku [...], nie znajduje żadnego umocowania w treści tytułu wykonawczego. Nazwa organizacji społecznej, jak i jej terenowej jednostki organizacyjnej, zostały bowiem wymienione w tytule wykonawczym jedna po drugiej. Takie oznaczenie podmiotu zobowiązanego, może więc jedynie sugerować, że adresatem tytułu wykonawczego jest Polski Związek [...] Okręgowy Zarząd [...]. W rejestrze stowarzyszeń nie jest zaś zarejestrowany podmiot o takiej nazwie. Tym samym więc, na taki podmiot nie sposób skutecznie nałożyć obowiązków mocą tytułu wykonawczego.
W związku z powyższym, uznając że skarżone postanowienie narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.