Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowym oświadczeniu skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 900 zł brutto. Wezwany do złożenia oświadczenia w przedmiocie stałych miesięcznych wydatków podał, że czynsz wynosi 98 zł, opłata za wodę – 60 zł, za gaz 45 zł, a wysokość opłat za energię elektryczną – 75 zł. Z wniosku i oświadczenia wynika również, że skarżący wymaga leczenia a koszt wydatków na leki wynosi od 100 do 120 zł miesięcznie, zależnie od zaleceń lekarskich w zakresie dawkowania leków. Podał, że nie posiada żadnego majątku.
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Przez prawo do sądu należy przy tym rozumieć nie tylko prawo samego dostępu do sądu, tj. uruchomienia postępowania przed sądem ale również prawo do korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, zwłaszcza, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna. Kwota, jaka pozostaje skarżącemu po odliczeniu kosztów stałych miesięcznych wydatków wynoszących łącznie 398 zł, z pewnością nie pozwala stronie na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, zwłaszcza, że strona ponosić musi jeszcze koszty codziennego utrzymania. Wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 1 i pkt. 2 postanowienia.