Uzasadnienie
Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego rozkazem z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 111 pkt 6, art. 115 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.), w dalszej treści uzasadnienia zwanej ustawą pragmatyczną, zwolnił chor. K. R. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy, wskutek otrzymania przez tego żołnierza zawodowego niedostatecznej ogólnej oceny w okresowej opinii służbowej. Decyzję doręczono adresatowi w dniu 11 czerwca 2007 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na egzemplarzu aktowym.
Minister Obrony Narodowej po rozpoznaniu odwołania chor. K. R., w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, rozkaz Szefa Sztabu Generalnego WP o zwolnieniu odwołującego, uchylił ten rozkaz jedynie w części dotyczącej daty zwolnienia, ustalając równocześnie nową datę zwolnienia ze służby na dzień 30 września 2007 r., a w pozostałej części rozkaz ten utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji podał, że chorąży K. R. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym dowódcy obsługi - obsługa stanowiska dowodzenia - pluton dowodzenia - dywizjon przeciwlotniczy - dowództwo - 15 Pułk Przeciwlotniczy. W opinii służbowej za okres od 1 lipca 2004 r. do 15 grudnia 2006 r. uzyskał ogólną ocenę niedostateczną. Dowódca 2 Dywizjonu Przeciwlotniczego po rozpoznaniu jego odwołania, opinię okresową - z wynikiem niedostatecznym, utrzymał w mocy.
W związku z tym, na podstawie art. 111 pkt 6 powołanej ustawy pragmatycznej, żołnierz ten został zwolniony ze służby zawodowej i przeniesiony do rezerwy. Przepis ten bowiem ma charakter przepisu obligatoryjnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie chor. K. R. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozkazu Szefa Sztabu Generalnego WP, przy czym zarzuty jego sprowadzają się do twierdzenia, że opinia okresowa, jaką otrzymał za czas od 1 lipca 2004 r. do 15 grudnia 2006 r., z wynikiem niedostatecznym, była niesprawiedliwa, nie była zasadna, nie uwzględnia rzeczywistości, warunków w jakich pełni służbę, wystawiona została przez dowódcę, który swoje obowiązki pełni dopiero od stycznia 2005 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.
Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpatrując skargę K. R. pod tym kątem Sąd, nie stwierdził, aby organy wojskowe podejmujące zaskarżone decyzje o zwolnieniu go z zawodowej służby wojskowej, dopuściły się naruszenia prawa materialnego, względnie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, w jakim mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podstawę materialno-prawną zwolnienia K. R. z zawodowej służby wojskowej stanowił przepis art. 111 pkt 6 ustawy pragmatycznej.
Przepis ten stanowi, że żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej wskutek otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny w okresowej opinii służbowej.
Z treści tego przepisu wynika, że przepis ten ma charakter obligatoryjny.
Skoro więc bezspornym jest w sprawie, że chorąży K. R., za okres służby od 1 lipca 2004 r. do 15 grudnia 2006 r. uzyskał ogólną ocenę niedostateczną, stosownie do postanowień powołanego przepisu - art. 111 pkt 6 ustawy pragmatycznej, został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy.
Nietrafny jest zarzut skarżącego, że jego zwolnienie ze służby jest wynikiem nierzetelnie przeprowadzonego opiniowania, bowiem ocena w zakresie opinii okresowej, nie jest przedmiotem prowadzonego postępowania. Sąd ustalił jedynie, że zgodnie z § 11 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 marca 2004 r. w sprawie opiniowania żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 43, poz. 397) skarżący, który wniósł odwołanie od opinii okresowej, został poinformowany o sposobie rozpatrzenia jego odwołania, co potwierdził własnoręcznym podpisem na egzemplarzu aktowym. Dowódca 2 Dywizjonu Przeciwlotniczego, po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy okresową opinię służbową. W ten sposób postępowanie w sprawie opiniowania służbowego zostało ostatecznie zakończone.
W związku z tym podniesione przez skarżącego zarzuty dotyczące wadliwości przeprowadzonego postępowania w sprawie opiniowania okresowego, nie zasługują na uwzględnienie. Dlatego też Sąd, z przytoczonych powodów stwierdził brak uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozkazu organu I instancji i na podstawie art. 151 ustawy i dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.