Uzasadnienie
S.P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. przesłano skarżącemu formularz wniosku PPF. Korespondencję skierowano na adres wskazany w skardze z [...] listopada 2010 r. Przesyłka pomimo dwukrotnego, prawidłowego awizowania nie została podjęta przez skarżącego w terminie, w związku z czym ponownie pismem z dnia [...] stycznia 2011 r., a następnie pismem z dnia [...] lutego 2011 r., przesłano skarżącemu pismo z dnia [...] grudnia 2010 r. wraz z formularzem wniosku PPF. Korespondencja ta dwukrotnie awizowana została zwrócona do Sądu z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sieprnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W niniejszej sprawie skarżący nie podjął żadnej z kierowanych do niego przesyłek sądowych. Skarżący nie został pouczony o obowiązku wynikającym z art. 70 § 1 i 2 powołanej ustawy, zgodnie z którym strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu. Stąd też brak jest możliwości uznania w niniejszej sprawie, iż powyższe przesyłki zostały doręczone w trybie art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd stwierdza, iż skierowana do skarżącego korespondencja nie może zostać uznana za skutecznie doręczoną, a tym samym nie można sprawie nadać dalszego biegu.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 w zw. z art. 131 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.