Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Prezydent [...] odmówił M. P. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Gminy [...] z [...] października 2001 r. wstrzymującą wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego na okres 1 lipca 2001 – 31 grudnia 2001 r. Prezydent [...] uznał, że w sprawie nie zaszła żadna z przesłanek wznowienia postępowania określona w art. 145 Kpa.
Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z [...] stycznia 2004 r. Kolegium oceniło, że skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do wniesienia skargi – decyzję z [...] października 2001 r. otrzymała w dniu 3 grudnia 2001 r., a wniosek o wznowienie złożyła 12 listopada 2003 r.
Wyrokiem z dnia 8 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. I SA/Wa 695/04 oddalił skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Sąd ocenił, że organ odwoławczy zasadnie wskazał na upływ terminu do wniesienia żądania wznowienia postępowania, dlatego ocena organu I instancji (Prezydenta [...]), że skarżąca nie wskazała żadnej z przesłanek wznowienia, była bez znaczenia. Dodatkowo Sąd wskazał, że zamiana przez skarżącą z dniem 1 października 2001 r. zajmowanego dotychczas lokalu na lokal przy ul. [...] w W. spowodowała, że skarżąca utraciła prawo do dodatku mieszkaniowego z tytułu zamieszkiwania w lokalu przy ul. [...] w W..
W skardze kasacyjnej od tego wyroku pełnomocnik skarżącej zarzuciła mu brak wyjaśnienia, którego lokalu dotyczy wniosek o wznowienie, brak pouczenia o wymogach wniosku o wznowienie oraz o możliwości przywrócenia terminu do jego wniesienia.
Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2006 r. w sprawie o sygn. I OSK 259/06 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. NSA wskazał, że skarżąca w piśmie precyzującym swój wniosek o wznowienie wskazała co prawda na decyzję z [...] października 2001 r., to jednak w samym wniosku wyraźnie odnosiła się do kwestii dotyczących lokalu przy ul. [...]. Ponadto w piśmie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożonym w toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy wprost oświadczyła, że nie żąda wznowienia postępowania w sprawie lokalu przy ul. [...]. Doszło więc do odmowy wznowienia postępowania, którego skarżąca nie zamierzała wznawiać, a spowodowane to było jej nieznajomością prawa. Organ nie udzielał przy tym wymaganych wyjaśnień i wskazówek skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd analizuje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności konieczne jest przywołanie art. 190 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według tego przepisu sąd administracyjny, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z tym Sąd orzekający w niniejszej sprawie związany był stanowiskiem wyrażonym w wyroku NSA z dnia 2 sierpnia 2006 r.
Abstrahując od formalnego związania Sądu powyższym Wyrokiem NSA, Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela zaprezentowaną ocenę, iż organy wydające decyzje w tej sprawie niewłaściwie określiły przedmiot wniosku skarżącej. Jak wynika z jej pism składanych w toku postępowania administracyjnego, a także ze stanowiska zaprezentowanego w pierwszym postępowaniu sądowym, jej intencją nie było wznowienie postępowania zakończonego decyzją dotyczącą lokalu przy ul. [...] w W.. Faktem jest, że w swoim piśmie z dnia 15 grudnia 2003 r. wskazała na decyzję z [...] października 2001 r., dotyczące tego właśnie lokalu, ale z całokształtu okoliczności sprawy wyciągnąć można uprawniony wniosek, że przedmiotem jej żądania jest wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] maja 2002 r., a dotyczącą lokalu przy ul. [...]. Skarżąca uczyniła zasadniczą kwestią swoich pism sprawę właściwych pomiarów powierzchni użytkowej lokalu, szaf i schowków. Okoliczności te dotyczą mieszkania przy ul. [...]. W razie dalszych wątpliwości w tej sprawie organy powinny w sposób niezawodny ustalić przedmiot wniosku skarżącej.
Odnośnie natomiast samej odmowy wznowienia postępowania organy zobowiązane były zastosować się do wymogów art. 9 Kpa. Jeśli z okoliczności sprawy wynika, że strona uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, to organ administracji powinien pouczyć ją o możliwości i warunkach przywrócenia tego terminu. Strona powinna też być w razie potrzeby pouczona co do przesłanek wznowienia, określonych w art. 145 § 1 Kpa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji. Na podstawie art. 152 tej ustawy Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, a w zakresie przyznanego pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia - na podstawie art. 250 ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).