Uzasadnienie
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji działając na podstawie art. 138 § 2 kpa w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 15 ust 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 ze zm.), decyzją nr [...] z dnia [...] października 2002 r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2001 r. nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 1997 r. nr [...] orzekającej o wymeldowaniu pana A. C. z pobytu stałego z lokalu nr [...] położonego przy ul. [...] w K. W uzasadnieniu organ wskazał, iż na wniosek M. N. i A. C. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] września 1997 r. orzekł o wymeldowaniu pana A. C. z pobytu stałego z lokalu nr[...] położonego przy ul. [...] w K.. Od powyższej decyzji strony nie wniosły odwołania, dlatego stała się ona prawomocna i ostateczna.
W dniu 9 września 1999 r. pan A. C. zwrócił się do Wojewody [...] z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wyżej wskazanej decyzji Prezydenta Miasta K. o wymeldowaniu go pobytu stałego z lokalu nr [...] położonego przy ul. [...] w K.. Wojewoda [...] po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego decyzją z dnia [...] września 2001 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 1997r. Od tej decyzji pan A.C. złożył odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który decyzja z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody[...] z dnia [...] września 2001r. Ta decyzja stała się przedmiotem skargi pana A.C. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. NSA wyrokiem z dnia 18 października 2002 r. sygn. akt V SA 3289/01 uchylił decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 listopada 2001 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo przeprowadzenia postępowania bez udziału strony, przez co mógł zostać naruszony art. 28 kpa i w konsekwencji czego mogła zostać spełniona przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Organ, kierując się treścią wyroku NSA uznał, iż w sprawie rażąco naruszono postępowanie administracyjne poprzez uniemożliwienie panu A. C. udziału w sprawie, tym bardziej, iż miejsce jego pobytu można było z łatwością ustalić. Wobec tego Wojewoda [...] winien ustalić okoliczności dotyczące opuszczenia lokalu przez stronę i okoliczności prowadzenia bez niej postępowania.
Na powyższą decyzję w dniu 10 listopada 2002 r. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego uczestniczka postępowania pani M.N.. W skardze podniosła ona, iż decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji została wydana bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a organ oparł się jedynie na wyroku NSA z dnia 18 października 2002 r. Sama decyzja nie została wydana w stosunku do Spółdzielni Mieszkaniowej "P." oraz pani A. C., które są zainteresowane w sprawie. Jednocześnie skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu rozważenia przez Rzecznika Praw Obywatelskich, czy w od wyroku NSA z dnia 18 października 2002 r. nie zostanie złożona rewizja nadzwyczajna. NSA postanowieniem z dnia 27 maja 2003 r. sygn. akt V SA 3641/02 zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia rewizji nadzwyczajnej od wyroku NSA w sprawie V SA 3289/01. W związku ze zmianami wprowadzonymi przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawie o sygn. akt V SA 3289/01wniesiono kasację i Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2003 r. sygn. akt OSK 125/04 uchylił wyrok NSA z dnia października 2002 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 października 2004 r. podjął zawieszone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżona decyzja jest oparta na orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2002 r. sygn. akt V SA 3289/01, którym uchylono decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2001 r. Organ, kierując się wytycznymi zawartymi w tym orzeczeniu, uchylił decyzję Wojewody [...] dnia[...] września 2001 r. nr [...], w której odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 1997r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, powtarzając w decyzji treść uzasadnienia z wyroku NSA uznał, iż w toku postępowania administracyjnego o wymeldowanie pana A.C. z lokalu nr [...] przy ul [...] w K. została spełniona przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, gdyż uniemożliwiono panu A. C. udział w sprawie, tym bardziej, iż miejsce jego pobytu można było z łatwością ustalić.
Wobec tego Wojewoda [...] winien ustalić okoliczności dotyczące opuszczenia lokalu przez stronę i okoliczności prowadzenia bez niej postępowania. Orzeczenie NSA z dnia 18 października 2002 r. stało się przedmiotem skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania pani M.N.. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2003 r. sygn. akt OSK 125/04 uchylony został wyrok NSA z dnia października 2002 r., w którym uznano, że nie było dowodów na to, aby w postępowaniu o wymeldowanie z pobytu stałego pana A. C. organ popełnił błędy uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji o wymeldowaniu. Tak więc powód wydania zaskarżonej decyzji przestał istnieć.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.