Uzasadnienie
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] października 2005 r., zobowiązującą K. K. do opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W., przekazania tego lokalu dysponentowi, tj. Komendantowi Głównemu Policji i przeniesienia się do lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., przydzielonego K. K. i jego żonie B. K. przez Urząd [...]. W uzasadnieniu podano, że K. K. zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. bez tytułu prawnego, natomiast legitymuje się tytułem prawnym do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W. Skargę K. K. na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 785/06, oddalił.
Na wniosek Dyrektora Biura Logistyki Policji Komendy Głównej Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r., dotyczący opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w W. przy ul. [...], Wojewoda Mazowiecki postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), wezwał K. K. do opróżnienia z rzeczy i osób wskazanego lokalu w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, pod rygorem zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przymusowego opróżnienia lokalu.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż zobowiązany upomnieniem z dnia [...] marca 2007 r. K. K., wezwany został do dobrowolnego wykonania decyzji w terminie do dnia [...] kwietnia 2007 r. pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego.
W związku z niewykonaniem przez zobowiązanego obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego, wierzyciel – Komenda Główna Policji – złożyła do Wojewody Mazowieckiego wniosek egzekucyjny wraz z tytułem wykonawczym przeciwko K. K. o dokonanie egzekucji opróżnienia lokalu mieszkalnego objętego wnioskiem.
Zgodnie z art. 20 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organem egzekucyjnym świadczeń o charakterze niepieniężnym, wynikających z decyzji z zakresu administracji rządowej, wydanych przez państwowe jednostki organizacyjne, jest wojewoda. Na zasadzie art. 26 § 1 powołanej ustawy organ egzekucyjny wszczyna egzekucję na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego.
W przedmiotowej sprawie, na zasadzie powołanych przepisów, właściwym miejscowo organem egzekucyjnym jest Wojewoda Mazowiecki.
Organ pouczył zobowiązanego o przysługującym mu prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wniesienia skargi na czynności egzekucyjne do Wojewody Mazowieckiego oraz prawie wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowanie środka egzekucyjnego do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie K. K. wniósł o umorzenie nałożonego na niego obowiązku. Wniosek zobowiązany uzasadnił takimi okolicznościami, jak zamieszkiwanie od wielu lat w lokalu nr [...] przy ul. [...], pozostawaniem z żoną w separacji, zrzeczeniem się uprawnień do lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., brakiem możliwości finansowych na zakup lub wynajem innego lokalu mieszkalnego. Wskazując na powyższe, wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2007 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 17 i 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. W motywach rozstrzygnięcia stwierdził, iż na podstawie art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny z urzędu bada dopuszczalność egzekucji administracyjnej, tj. spełnienie określonych wymogów formalnych wynikających z powołanej ustawy, które obejmują przesłanie zobowiązanemu przez wierzyciela upomnienia zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku, z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, egzekucja może być bowiem wszczęta po upływie 7 dni od daty doręczenia upomnienia (art. 15).
Ponadto do wniosku skierowanego do organu egzekucyjnego o wszczęcie egzekucji administracyjnej, wierzyciel zobowiązany jest dołączyć również wystawiony przez siebie tytuł wykonawczy i dowód doręczenia zobowiązanemu upomnienia (art. 26). Tytuł wykonawczy z kolei musi spełniać, ściśle określone w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wymogi formalne. We wniosku o wszczęcie egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym wierzyciel powinien również wskazać rodzaj środka egzekucyjnego. W przedmiotowej sprawie wszystkie wymienione wymogi zostały spełnione, w związku z czym istniała podstawa do wydania przez organ egzekucyjny postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego.
Zgodnie z art. 29 § 1 wym. ustawy organ egzekucyjny, a więc i organ odwoławczy, nie jest jednak uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Organ odwoławczy zauważył, że wszystkie okoliczności powołane przez zobowiązanego w zażaleniu dotyczą postępowania jurysdykcyjnego, w związku z czym mogły być przedmiotem analizy w jego toku i ewentualnego wniosku skarżącego o zmianę, uchylenie czy – jak oczekuje zainteresowany – umorzenia obowiązku nałożonego wydaną przez Komendanta Głównego Policji decyzją administracyjną. Na etapie postępowania egzekucyjnego, brak jest podstaw prawnych do rozpatrywania okoliczności, które bezpośrednio nie są związane z niniejszym postępowaniem, a ponadto w postępowaniu egzekucyjnym w administracji ustawa nie przewiduje możliwości umorzenia nałożonego na zobowiązanego obowiązku przez organ egzekucyjny lub organ nadzoru.
Odnosząc się do wniosku K. K. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, stwierdził, iż w postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawieszenie postępowania jest odrębną instytucją procesową. Art. 56 § 3 i § 4 ustawy stanowi, że w sprawie zawieszenia postępowania organ egzekucyjny wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie.
Ponieważ organ egzekucyjny nie ustosunkował się do wniosku i postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania nie zostało wydane, w celu zapewnienia właściwej kontroli instancyjnej wydawanych orzeczeń i umożliwienia wyżej wymienionemu ewentualne zaskarżenie stanowiska organu egzekucyjnego, w niniejszym rozstrzygnięciu tę część zażalenia na postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego pozostawiono bez rozpatrzenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. K. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i utrzymanego nim w mocy postanowienia Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r., zarzucając organom obu instancji, iż nie ustosunkowały się do jego wniosku w sprawie zawieszenia postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż w kwestionowanym przez skarżącego postanowieniu o zastosowaniu środka egzekucyjnego nie była rozstrzygana kwestia zawieszenia postępowania, ponieważ uznano, że wniosek ten powinien być rozpatrzony przez organ egzekucyjny w drodze odrębnego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Kwestionowane przez skarżącego postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] września 2007 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r., wadami takimi nie jest dotknięte. Postanowienia organów obu instancji nie naruszają prawa. Organ prawidłowo wskazał, iż w postępowaniu egzekucyjnym nie mogą być badane okoliczności odnoszące się do zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Zarzuty skargi dotyczą nierozpoznania zawartego w złożonym przez skarżącego zażaleniu wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Zarzut w tym przedmiocie nie jest uzasadniony, gdyż co do zasady odnosi się do kwestii, której organ egzekucyjny jeszcze nie rozstrzygnął.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 151 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.